Çağımızın en tehlikeli alışkanlıklarından biri, toplumların yüzyıllardır yanlış, zararlı veya insan onuruyla bağdaşmaz gördüğü davranışları ortadan kaldırmak yerine isimlerini değiştirmektir.

Kelime değişiyor, hakikat değişmiyor.

Bunun en açık örneklerinden biri “seks işçiliği” tabiridir.

Ben bu kavramı doğru bulmuyorum. Çünkü burada yalnızca yeni bir kelime kullanılmıyor; fuhuş, işçilik ve emek kavramlarının içine sokularak toplumsal ve ahlaki bakımdan normalleştiriliyor.

İşçilik; insanın emeğini, bilgisini, becerisini ve beden gücünü üretime veya hizmete dönüştürmesidir. Alın teridir. Bir ustanın maharetidir, çiftçinin nasırlı elidir, madencinin yerin yüzlerce metre altındaki mücadelesidir, fabrikadaki işçinin emeğidir.

İnsanlık bunun için “emeğin kutsallığından” söz eder.

Şimdi insan bedeninin cinsel kullanımını para karşılığında başkasına sunmayı aynı kelimenin içine yerleştirip buna “işçilik” dediğinizde, yalnızca bir terminoloji değişikliği yapmış olmazsınız.

Emeğin asırlardır taşıdığı itibarı başka bir alana transfer etmiş olursunuz.

İtirazım tam da bunadır.

Fuhuş insanlık tarihi kadar eski olabilir. Ancak bir davranışın eski olması, onun insan onuruna uygun olduğunu........

© Diriliş Postası