Şerif Mardin’in "deri ve giysi" metaforundan Dahrendorf’un "ev" mimarisine; modern toplumun medeniyet krizini ve gettolaşan zihniyet kodlarını sosyolojinin devleriyle deşifre ediyoruz.

Modern toplumların kılcal damarlarına sızan zihniyet ve medeniyet krizlerini anlamak için her gün önünden geçtiğimiz plazalara, metrolara ve sokaklara daha yakından bakmamız gerekiyor. Bugün sosyolojinin dev isimleri; yaşadığımız bu karmaşık medeniyet manzarasını ve zihniyet dünyamızı anlamlandırmak için bizlere güçlü fenerler tutuyor.

Geleneksel medeniyet algısı, toplumu keskin çizgilerle ikiye bölen eski bir formüle dayanıyordu. Ancak Theodor Geiger, zihniyet kavramını toplumsal katmanlaşmanın merkezine yerleştirerek bu ezberi bozdu. Geiger’a göre insanları sadece gelirleri bir araya getirmez; asıl belirleyici olan benzer yaşam tarzları, değerler dünyası ve zihniyet ortaklığıdır. Bugün sosyal medyadaki kültürel kümelenmeler de aslında Geiger’ın işaret ettiği zihniyet katmanlarının modern birer yansımasıdır.

Peki, bu zihniyet kalıplarını nasıl bu kadar kolay benimsiyoruz?

İşte burada Pierre Bourdieu ve onun "habitus" kavramı devreye girer. Bourdieu, zihniyetin bedenselleşmiş bir pratik olduğunu savunur. İçine doğduğumuz kültürel sermaye; konuşma şeklimizden beğendiğimiz sanata kadar her şeyi........

© Diriliş Postası