Dünya yeni bir çıldırmışın yakıp yıktıklarını konuşurken biraz tarihe gitmek ve çıldırmışların sonundan bahsetmek önemli olacaktır diye inanıyorum.

Hırslarıyla gözü körleşmiş, körleştikçe de çıldırma halinde etrafına saldıran zalimler, tarihte hep hüsranla sonuçlanan hikayelerin baş aktörleri oldular.

Tarihin tanıklık ettiği en büyük zalimlerden biri Nero idi.

Zulmünden en yakınları hatta hocası, danışmanı Seneca bile nasibini aldı ve hayatıyla ödediği bir süreç yaşadı.

O, Nero’yu makul olmaya davet etti ama başaramadı.

Sonuç ne oldu derseniz, orası Nero açısından çok hazindi.

Kazandığı düşmanlıklar, onun da sonunu getirdi ve hüsranla dünyadan defolup gitti.

Bir başka muhteris ise İmparatorluk hayaliyle yollara düşen İskender’di.

İmparatorluğunun hayatı da ancak kendi hayatı kadar sürdü ve gönüllere giremeyen bir muhterisin ancak gücü yetene kadar var olabileceğini bir defa daha ispat etmiş oldu.

Napolyon da bir başka çılgınlık peşinde koşarken, rezil bir sonla noktaladı bütün hayallerini.

Üstelik bir esaret sığıntısı olarak.

Hitler’in hayat hikayesi, çılgınlıkları, zulümleri ise........

© Diriliş Postası