Şu devlet meselesini bugün bir kez daha konuşmanın zamanı geldi. Çok kadim bir tarihin bakiyesi olan Türkiye Cumhuriyeti bir devlettir. Dünyada çok az ülke devlettir o nedenle Türk Devleti’nin binlerce yılın imbiğinden geçen devletleşme süreci önemlidir. Dünya üzerinde birçok ülkede milletlerini şu ya da bu şekilde yöneten iktidarlar vardır. Bu iktidar sahipleri ya kendi ailelerinin ya da bir azınlığın haklarını ve egemenliklerini savunurlar. O ülkelerin adaleti, işleyiş biçimi, üretimin paylaşılmasında bu azınlığın söz sahibi olduğunu görürüz.

Oysa devlet, içinde yaşanılan toprakların, kaderine ortak olmuş toplulukların, ortak yaşama cesaretinin sonucunda ortaya çıkar. Savaş meydanlarındaki korkusuzluğun, paylaşımdaki adaletin, dine, diyanete, ırka bakmadan uzun yıllar süren bir yol yürümenin sonunda kurulan devlet, sadece bir isim değil aynı zamanda egemenliğin ete kemiğe bürünmüş halidir. Devlet kuru bir güç değildir aynı zamanda. Milletin yaşama iradesinin, ahlaki değer yargılarının, toplumsal kuralların, tarihin getirdiği derin ilişkileri sonucunda ortak bir akitdir.

Bu anlattıklarımı makyavelist bir bakış olarak değerlendirebilirsiniz. Asla öyle değil. Makyavelist fikirde mesele yöneticilerin yönetirken güçlü olması, bu güç eğer amaç için kullanılacaksa, amaçları güçlü kılmak için araçların önemsiz olması üzerine kuruludur. Oysa benim burada anlattığım devletin amacı da gücüde onu oluşturan millete aittir. Burada asıl siklet noktası gücü elinde bulunduranların amaçları değil, gücün asıl........

© Diriliş Postası