Güven Akıncı, Zürih’ten yazdı;

SARI ZARFLAR: KENDİNİ TEKRAR ETMEKTEN BIKMAYAN BİR TÜRKİYE HİKÂYESİ

Aklım erip de izlediğim ilk sosyal içerikli film “Uçurtmayı Vurmasınlar” olmalı.

O yıllar “militer gölge”nin siyasetten ticarete, spordan sanata her alanda ülkeyi üşüttüğü yıllar. Filmde “devrimci İnci” ile “çocuk Barış”ın cezaevi dostluğu, üşüyen Türkiye’nin içini ısıtmıştı adeta. Militer gölge, filmin çekilip, dağıtılmasında sakınca görmemişti.

“Sarı Zarflar”, filmin başrol oyuncusu Özgü Namal’ın Berlin’deki galada bir Alman gazetecinin “bu filmi Türkiye’de çekebilir miydiniz?” sorusuna verdiği “Şurada bir düzeltme yapmak lazım aslında. Bu, Türkiye’de çekilemeyen bir film değil. Burada çekilmesi tercih edilmiş bir şey” cevabıyla dikkatimi çekti.

76. Berlin Uluslararası Film Festivali’nde (Berlinale 2026) Altın Ayı (Golden Bear) en iyi film ödülünü kazanan filmin, dikkatimizi çekmesi için bir gazetecinin “hınzırca” hazırlanmış sorusuna mı ihtiyacımız vardı ki?

Anlaşılan filme karşı bir karartma söz konusuydu! Değilse Dünya’nın en prestijli sinema ödüllerinden Altın Ayı’yı alan bir yapım, bu kadar az haber olur muydu?

Sosyal medyada da çok paylaşım yok. Emekli sosyolog Prof. Dr. Nilgün Cebeci ve KHK’lı akademisyen sosyolog Mesut hoca değinmemiş olsalardı en azından ben, bu mecrada duymayacaktım.

Üç dostumla beraber, benim teklifimle izledik filmi. İyi-kötü sinemadan anlayan dördümüzün de kanaati aynıydı; beğendik filmi.

Sarı Zarflar’ın “cast”ını Türk oyuncular oluşturuyor; Özgü Namal ve Tansu Biçer başrol oyuncuları.

Namal, güçlü bir oyuncu kuşkusuz. Yine........

© Dikgazete.com