“Hale Sert ve Yıldız Ramazanoğlu’nun iki öykü kitabı, geçmeyenlerle geçip gidenleri aynı okuma çizgisinde buluşturuyor.”

Öykü kitaplarını okumaya uzun süredir ara vermiş değildim belki ama yeni öykü kitaplarıyla arama mesafe koyduğum bir dönemden geçiyordum. Tek bir kitaba yumulmak, tek çeşit yemek gibi geliyor bana. Bu yüzden aynı anda birden fazla kitap okumak zamanla bir alışkanlığa dönüştü: Gündüz işte bir kitap, gece evde başka bir kitap, hafta sonu ise bambaşka metinler… Günler ve haftalar bu minval üzere akıp gidiyor. Bir de bu okumalardan geriye kalanları not alma meselesi var. Neticede yediğimiz her şey kana karışmıyor; sindiriliyor, gerekli olan depolanıyor, posası atılıyor. Kitaplarda da durum çok farklı değil. Bu kez mide değil, beyin aynı işlevi görüyor.

Ne tuhaf bir tevafuktur ki birlikte okuduğum iki öykü kitabının adları birbirini çağrıştırıyordu: Hale Sert’in Kuşlar ve Geçmeyen Şeyler’i ile Yıldız Ramazanoğlu’nun Geçip Giden Şeyler’i. Dahası, iki kitap da aynı yıl, birbirine yakın aylarda ve farklı yayınevlerinden yayımlanmıştı. Yazarlar birbirlerinden haberdar mıydı, bilemiyorum. Ancak okur olarak bu iki kitabı art arda değil, iç içe okuyunca zaman zaman tek bir kitap okuyormuş hissine kapıldım.........

© dibace.net