İnsan ilişkilerinin en kıymetli sermayesi samimiyettir. Samimiyet; söylenen sözün kalpte karşılığının bulunması, gösterilen sevginin menfaate bağlı olmaması, insanın yüzüyle yüreği arasında mesafe bırakmamasıdır. Samimiyetin olduğu yerde güven, güvenin olduğu yerde dostluk, dostluğun olduğu yerde vefa vardır. Fakat her yakınlık samimiyet, her tebessüm muhabbet, her güzel söz dostluk değildir.Hayatın en yorucu insanları açıkça düşmanlık edenlerden ziyade, samimiyet görüntüsü altında hesap yapanlardır.

Çünkü insan düşmanını bilir ve ona göre tedbirini alır. Fakat dost görünen, güven telkin eden, gönlünüze giren, sofranıza oturan ve özelinizi öğrenen bir insanın samimiyetsizliği çok daha ağır sonuçlar doğurabilir. Açık düşman kapınızı zorlar, samimiyetsiz dost ise anahtarı sizden alır. Bazı insanlar size yakın görünürler fakat gerçekte sizinle değil, sizden elde ettikleriyle ilişki kurarlar. İmkânınız varsa yanınızdadırlar, makamınız varsa etrafınızdadırlar, çevreniz genişse sizi överler, kendilerine faydanız dokunuyorsa dostluğunuzu önemserler.

Menfaat ortadan kalkınca muhabbetleri azalır, beklentileri karşılanmayınca yüzleri değişir. İşte buna “samimiyetsiz samimiyet” denilebilir. Kur’ân-ı Kerîm, insanın sözüyle özü arasındaki ayrılığa dikkat çeker; “Kalplerinde olmayanı ağızlarıyla söylüyorlardı.” (Âl-i İmrân,167) Bu ifade sadece tarihî bir hadiseyi anlatmaz, insan karakterindeki tehlikeli bir kırılmaya da işaret eder. Dil başka konuşuyor, kalp başka şey taşıyorsa orada samimiyet yara almış demektir.

Samimiyet, insanın her düşündüğünü söylemesi değildir. Edep, hikmet ve nezaket bazen susmayı gerektirir. Fakat samimiyet, insanın söylediğinin arkasında durmasını gerektirir. Sevmediğine “seni çok seviyorum”, güvenmediğine “sana güveniyorum”, değer vermediğine “sen benim için çok değerlisin” diyerek ilişki yönetmek, bir süre sonra nezaket olmaktan çıkar ve mürailiğe dönüşür. Samimiyetsiz insanın en belirgin özelliklerinden biri de kişiye ve ortama göre yüz değiştirmesidir. Birinin yanında onu över, başka bir........

© Denge