Toplum hayatında giderek yaygınlaşan bir "İhâleci Mantık" zihniyeti vardır. Bu mantık; insanın kendi sorumluluğunu üstlenmek yerine; işi başkasına devretmesi, kendisi hiçbir zihni ve fiziki bedel ödemeden sonuç almak istemesidir. İnsan kendi yapması gereken işleri bile başkalarının takip etmesini bekler. Kendi emeğini ortaya koymadan netice almak ister. Böyle bir yaklaşımın arkasında çoğu zaman; kolaycılık, çıkarcılık ve menfaatçilik vardır. Halk arasında bunun daha açık ifadesi; "Beleşçilik"tir.

İhâleci mantık ilk bakışta masum görünür. İnsan bir işi ehline vermek ister, uzmanlık gerektiren konularda destek almak ister. Bu doğaldır ve hatta gereklidir. Fakat mesele burada bitmez. Çünkü bazı insanlar işi ehline vermekle yetinmez; kendi sorumluluğunu da tamamen ortadan kaldırmak ister. İşin takibini yapmaz, sürecin içinde bulunmaz, yükümlülüğünü üstlenmez. Buna rağmen en iyi sonucu bekler.

Bir hizmet satın alırken bu zihniyet çok daha belirgin hale gelir. İnsan bir hizmet alır ama o hizmetin sağlıklı işlemesi için kendisinin yapması gereken görevleri bile hizmeti sunan kişiden bekler. Örneğin bir danışmanlık hizmeti alır ama kendi hazırlaması gereken bilgileri bile hazırlamaz. Bir iş yaptırır ama süreçte yapması gereken takip görevlerini bile başkasına yükler. Sonra da sonuç bekler. Bu yaklaşım sorumluluktan kaçma ve emeği küçümseme........

© Denge