Hayat, insanın sadece güzel duygular yaşadığı bir yolculuk değil, aksine; iyiliğin kötülükle, merhametin zulümle, sadakatin ihanetle, doğruluğun yalancılıkla, vefanın nankörlükle karşı karşıya geldiği büyük bir imtihan meydanıdır. Allah Teâlâ, kulunu çoğu zaman sahip olduğu güzelliklerle değil, o güzellikleri koruyup koruyamayacağı zıt şartlarla sınar. Çünkü karakter; rahatlıkta değil, zorlukta ortaya çıkar. Ahlâk; alkışlanırken değil, haksızlığa uğrarken belli olur.

Cesursanız korkaklarla karşılaşırsınız. Merhametliyseniz zalimlerle imtihan edilirsiniz. Sadıksanız vefasız insanlarla yolunuz kesişebilir. İyi niyetliyseniz, iyi niyetinizi suistimal edenlerle karşılaşabilirsiniz. Bu durum bazen insanın yüreğini yorar, "Ben ne yaptım da bunları yaşıyorum?" dedirtir. Hâlbuki mesele çoğu zaman yaptığınız değil, kim olduğunuzdur. Allah, sizi kirletmek için değil; temizliğinizi ortaya çıkarmak için zıddınızla karşılaştırır.

Kur'ân-ı Kerîm'de Yüce Rabbimiz, "Andolsun ki sizi biraz korku, açlık, mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltmekle imtihan edeceğiz. Sabredenleri müjdele." (Bakara, 2/155) buyurmaktadır. Dikkat edilirse Allah, kulunu nimetlerle olduğu kadar zorluklarla da terbiye etmektedir. İmtihan, insanın Rabbine olan bağlılığını, ahlâkını ve teslimiyetini ortaya çıkaran ilâhî bir eğitimdir.

Altın ateşe girmeden saf hâle gelmez. Demir dövülmeden çelikleşmez. Tohum toprağın karanlığına düşmeden başak vermez. İnsan da imtihan görmeden kemale eremez. Hasan-ı Basrî Hazretleri'nin söylediği gibi;........

© Denge