Bayramlar gelir, geçer. Kurban Bayramı da böyledir; bir taraftan tekbirlerle başlayan, kurbanlarla devam eden, ziyaretlerle bereketlenen günler yaşanır, diğer taraftan insan kendi içinde sorgulama yaparak huzura doğru adımlar atar. Kurban; insanın içindeki bencilliği, kibri, ihtirası, öfkeyi ve nefsin aşırı isteklerini Allah'ın rızası uğruna feda etmesidir aynı zamanda. Bayram ise sadece sevinmek değil; sevindirmektir. Bayram vesileyle; kurbanlar kesildi, sofralar kuruldu, misafirler ağırlandı, yollar aşıldı ve ziyaretler tamamlandı. Allah katında kıymetli olan, kurbanın eti ve kanı değil, onu kesen gönüldeki teslimiyettir. Bu,da tamamlandı. Bayramın ardından kalpler biraz daha yumuşamışsa, merhamet biraz daha artmışsa, gönüldeki kırgınlıklar biraz tamir olmuşsa; bayram da amacına ulaşmıştır.

Bayramlar aslında insanın kendi muhasebesini yapması için büyük fırsatlardır. Yıl boyunca dünya telaşı içinde yorulan insan, bayramlarda durup düşünme imkânı da bulur. Kiminle küs olduğunu, kime haksızlık yaptığını, kimi ihmal ettiğini ve hangi değerlerden uzaklaştığını fark eder. Bazı insanlar vardır ki yıllardır konuşmadığı kardeşiyle bayram vesilesiyle kucaklaşır. Bazı evlatlar vardır ki anne-babasının kapısını aylar sonra bayramda çalar. Bazı........

© Denge