RegioAlle artikelenWijzigEde

Met mijn 52 lentes betrap ik mezelf er steeds vaker op dat ik mijmer over ‘vroeger’.Niet per se dat alles toen beter was, maar gewoon anders. En dan is het best fijn datsommige dingen niet veranderen.

Toen ik bijna 25 jaar geleden begon als juf, was dat in de gezellige maar enigszins verouderde Wilhelminaschool aan de Hogeweg in Bennekom. Het gebouw tochtte en kraakte aan alle kanten, maar het had wel sfeer. Op de hoge ramen van groep 8 had meester Roel met zijn leerlingen de wereldkaart geschilderd. In de tuin ernaast graasden in de lente een paar schattige schaapjes, die soms luid van zich lieten horen.

De ‘oude’ Wilhelminaschool ging tegen de vlakte, niet nadat we eerst de hele schoolmochten ‘pimpen’, waar we zelfs het Jeugdjournaal mee haalden! Het hele gebouwwerd kunstig onder gekladderd, voor de sloopkogel er tegenaan ging. We mochtentijdelijk schooltje spelen op het veld van Kinderdorp, met uitzicht op de paarden in de wei. Even wennen, maar heel idyllisch.

Mis nooit meer het laatste nieuws

Krijg een melding bij belangrijk nieuws over Maas en Waal.

En toen was ons nieuwe gebouw klaar en woonden we opeens samen met de bieb,de BSO, de peuterspeelzaal en sociaal cultureel centrum ’t Laag. Ook even wennenmaar inmiddels weten we niet beter en hebben we er fijne huisgenoten bij, waarvaner binnenkort een paar ‘op zichzelf’ gaan wonen en we hen zeker gaan missen!

Eerder schreef ik al over schoolkamp en vertrekkende collega’s. Dit schooljaar mocht ik een dagje mee naar de nieuwe kamplocatie in Otterlo. Waar we voorheen 30 kilometer moesten fietsen, waren het er nu maar 20, best fijn!

En waar ik voorheen twee nachtjes bleef logeren, mocht ik nu aan het einde van........

© de Gelderlander