Wouke van Scherrenburg

Wouke van Scherrenburg

ExtraAlle artikelenColumns

Moet PostNL geen PakketNL worden?

‘Vroeger moest je nog de eed afleggen’, zeiden postbodes in sorteercentrum Johan de Wittlaan, toen ik als verdwaalde twintiger hun parttime collega werd.

Ooit was postbode een respectabel beroep, maar ik baalde als ik op straat bekenden tegenkwam, zeker mooie meiden uit het uitgaansleven. Als ze me met de post (en veel loodzware reclame) zagen lopen, wist ik: vanaf nu ben ik kansloos.

Tijdens het sorteren hoorde je exotische vogels fluiten en apen brullen: postbodes die dieren nadeden. ‘Het is hier net Burgers’ Zoo, hè’, zei Nanno, de snelst sorterende postbode van Arnhem.

Als postbodes dieren waren, dan toch vooral ijsberen. Omdat de dagelijkse bergen post door de digitalisering rap wegsmolten, werd het beroep met uitsterven bedreigd.

Mis nooit meer het laatste nieuws

Krijg een melding bij belangrijk nieuws over Maas en Waal.

Posttraumatische stressstoornis

PostNL schreeuwde het uit: volumedaling! Door volumedaling moesten ze me wel een laag loon betalen en onder druk zetten met scherpe normtijden die soms zelfs hardlopend nauwelijks te halen waren. Sommigen hielden aan die druk een posttraumatische stressstoornis over.

De post werd minder, de pakjes meer, waardoor........

© de Gelderlander