Pre deset godina je Ujedinjeno Kraljevstvo glasalo za izlazak iz Evropske unije na referendumu koji do danas oblikuje političke identitete i koji je razbio gotovo poluvekovni projekat približavanja matičnom kontinentu.

Bregzit – skraćenica za izlazak iz EU (British Exit), postao je stvarnost 23. juna 2016. godine, kada je 52 odsto – ili više od 17 miliona ljudi glasalo za izlazak iz EU. Iako je razlika bila tesna, glasanje je dovelo do najdramatičnijeg potresa britanske ekonomije i društva od Drugog svetskog rata.

Ali kao i svaki razvod, formalnosti i proces napuštanja članstva nisu bili brzi. Trebalo je za to oko pet godina.

Bregzit je nastao iz rastućeg osećaja frustracije ne samo EU već i zbog globalne finansijske krize 2008. godine. Pristalice su uspele da iskoriste tu frustraciju i govorile su da će se Ujedinjeno Kraljevstvo samo po sebi revitalizovati i moći da se fokusira samo na domaće prioritete.

Protivnici su upozoravali da će Bregzit dovesti do ekonomskih poremećaja i da će ugroziti ugled zemlje u svetu.

Deceniju kasnije, evo gde se nalazi Bregzit.

Pristalice Bregzita imale su viziju da britanska ekonomija može da napreduje van EU koristeći „piratski duh“ koji ju je nekada učinio najvećom na svetu.

Iako pandemija korona virusa i ratovi u Ukrajini, a nedavno i američko-izraelski rat protiv Irana nisu pomogli, jasno je da britanska ekonomija nije oživljena.

Trgovci se žale na prepreke koje sada moraju da prevaziđu kada trguju sa svojim evropskim susedima. EU od 27 zemalja članica ostaje ubedljivo najveći trgovinski partner Velike Britanije.

I iako nema carina na britansku robu koja ulazi u EU, postoji niz necarinskih barijera, kao što su glomazna carinska dokumentacija, granične sertifikacije i vizna ograničenja.

Mnogi trgovinski sporazumi koje su pristalice Bregzita hvalili, a najznačajniji je onaj sa Sjedinjenim Američkim Državama (SAD), nisu se materijalizovali.

Stručnjaci kažu da........

© Danas