31 Temmuz 2024. Tiyatromuzun o eşsiz insanı Genco Erkal’ın sonsuzluğa yürüdüğü gün. Onun hayatı tiyatroydu. Ancak hayatı boyunca çok çabalamasına karşın kendine ya da Dostlar Tiyatrosu’na ait, sabit, yerleşik bir tiyatro mekânı, bir tiyatro salonu hiç ama hiç olmadı. Şişli’nin ara sokaklarından kiralık sahnelere; okul bahçelerinden babadan kalma han avlularına, Karaca Tiyatro’dan Baro Han’ın karanlık yeraltı labirentlerine taşındı durdu. Birçok başka tiyatro ustalarımız ve topluluklarımız gibi. Bu da kültür politikamızın ayıbı.

Yarından başlayarak Genco’muzun sabit bir “tiyatrosu” olacak.

Yukarıda özetlemeye çalıştığım düşüncelerden yola çıkan yakın dostları, nicedir ona bir anıt mezar hazırlamakla meşguller.

Başta kızı Ayşe Erkal, sonra yakın dostu, Nâzım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfı 2. Başkanı Özcan Arca ve bugüne dek Dostlar Tiyatrosu’na sayısız unutulmaz sahne dekorları gerçekleştirmiş, karanlık kuyu dibi mekânlarda mucizeler gerçekleştirmiş, minicik deliklere nice dünyalar sığdırmış olan mimar Tuncay Çavdar, “Ona bir tiyatro yapalım” düşüncesini hayata geçirmek için kolları sıvadı. Ve bir proje geliştirdiler. İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) yapım sürecine güçlü kurumsal destek sağladı. Zincirlikuyu mezarlığında yer temin etti.

Projenin teknik desteğini ise Arcadia’nın mimari ekibinden Hürsel Sarıdağ ve Meral Demirci sağladı.

PERDEMİZ KIRMIZI GRANİT 

Şu sırada İstanbul dışındayım anıt mezarı henüz görmedim ama çizimlerini inceledim. (Yarın 31 Temmuz saat 17.00’de açılacak. Tüm sevenleri davetlidir.)

“Genco’nun........

© Cumhuriyet