Bizim kuşak 1970’lerde delikanlılığa geçtiğinde muhafazâr iktidarlar toplumun duyarlı noktalarını kaşıyor... Bugün olduğu gibi anayasadaki, “Türkiye Cumhuriyeti, (...) demokratik, laik ve sosyal bir hukuk devletidir” yargısından uzaklaşıyorduk, suçluyuz!

Öngörüsü yüksek devrimci Atatürk gibi tarihi zamanında doğru okuyamadık.

Cumhuriyete sözlü eylemli gerici saldırıları hafife aldık.

Muhafazakâr iktidarlar ne zaman yönetmede, ekonomide zorlansa, “bayrak, din, ezan, başörtüsü”ne sarılır. Bu yıl da ramazanı gerçek anlamı, değer yargıları, yerleşmiş toplumsal kurallarıyla değil, dinsel söylem eylemlerle... MEB Diyanet ürünü ÇEDES’li, MESEM’li “Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli”nin asıl amacını görerek yaşıyoruz.

MEB, çocukların yaşamsal, eğitsel sorunlarına umar aramazken ramazanda okullarını süsletti. 18 yaş altıdaki çocuklar, bebekler bile ramazanı ilk kez yaşamıyordu. Kreşten üniversiteye tüm çocuklara “milli”den çok dinsel değerler görsel sözel etkinliklerle öğretilecekti. Eğitimin bilimi göz ardı edildiğinde, dinsel değer “dogma”yla karışabilir. Akılbilimdışı gösteriler genelgelerle çocuklara oyun bile öğretilemezken... Çoğu fiziksel gereksinimini........

© Cumhuriyet