Zırtullahi kirmani, Türk argosunda ve halk dilinde “ne idüğü belirsiz”, “ciddiye alınmayacak kadar bön (ahmak)” ya da “hiçbir vasfı olmadığı halde önemli bir kişiymiş gibi davranan/görünen kimse” anlamına gelen mizahi bir tabirdir. 

Kullanım amacı: Genellikle halk arasında gösteriş yapan, boş konuşan veya ortada bir vasfı bulunmayan kişileri tiye almak için kullanılır.

Türk edebiyatında şair Metin Eloğlu’nun şiirlerinde ve bazı mizahi metinlerde bu deyime rastlamak mümkündür.

“Allah’ın hödüğü” gibi benzeri anlamlara gelen kalıplaşmış bir argo söz öbeği olarak bilinir.

Zırtullahu kirmanilik özelliği ya da vasfı pek gizlenemez, örtülemez ama polisiye deyişle üzerinde durulması gereken bir “olay”dır, bir “case”dir.

Zırtullahu kirmaniliğin iyi anlaşılması için örnek vermek iyi olur.

Ahmet Hakan yazıyor (Hürriyet, 25.5.2026): Polissiz çözemediler: Güya İstanbul il başkanlığında yaşananlar yaşanmayacaktı. Güya Kemal Bey çok dikkatliydi, asla olay çıksın istemiyordu. Güya Özgür Özel de polisle karşı karşıya gelmekten kaçınıyordu. Demek ki hepsi hikâyeymiş. Her iki taraf da... İhtilafı polissiz çözmedi, çözemedi, belki de çözmek istemedi. Dün CHP Genel Merkezi’nde yaşanan olayların iki sorumlusu var:

- Bir: Kemal Kılıçdaroğlu.

Ahmet Hakan gibi bir dinbaz şahsın bölünmeleri kınayacak kadar ahmaklaşmaması gerek ama “ahmaklık”tan kurtulmak çok zordur. Kendisi Hürriyet gazetesine getirildiği zaman (ki gazetenin milyon basıldığı dönem) gazetenin en çok okunan iki yazarından biri ve ülkenin en çok “referans” olan yazarıydım. İlk yazı “yazar” olamamış bir yazıcının çiğlikten kurtulmamış döktürmesiydi. Ertesi gün, Ahmet Hakan’ın........

© Cumhuriyet