“ROBOT ADAM// yürüyüşü gösteriyor/ adamın içine robot çökmüş/ ağzına yerleştirilen mikrofon/ yönetmen odasından ne söylenirse/ diline vuruyor// yüz anlatımı sarkık/ anlamsız/ donuk bağıran/ emir yağdıran bir komutan// hep yemek zamanına rastlıyor/ televizyonda onun konuşması/ lokmam boğazıma diziliyor/ yediklerim/ gaz yapıyor// robota ne yüklenirse/ onu alırsın/ bir tür emir kulu// duyguları körelmiş denilemez/ olmayan bir şey/ nasıl körelsin// peşkeş çekilen maden arama ruhsatları/ kurutulan su/ biçilen ağaçlar/ ağlaşan mülk sahipleri// kafama takılan/ ona yükleme yapanlar kimdir/ bir Türk robot adamı mı bu”

- NİHAT ZİYALAN, Sidney 2026 

Okuduğunuz ve alışık olmadığınız şiirin yazarı Nihat Ziyalan benim üç gençlik arkadaşımdan biriydi; Hollanda’da yaşayan bir ortak arkadaşımız haber verdi: 11 Ekim günü Avustralya’da Sidney’de ölmüş. Öteki iki arkadaşımı sorarsanız Yılmaz Pütün¹ (1937- 1984) ve Aziz Çalışlar (1942-1995) idi. Geriye ben kaldım.

Ülkemizde edebiyat loncası esnafı pek tuhaftır: Aralarından biri saçmalar, ötekiler bu saçmayı ayet gibi ezberler. Bu loncanın pir ve kethüdalarına göre 1960-70’lerde Türkiye’nin en önemli genç şairleri Cemal Süreya, Edip Cansever ve Turgut Uyar idi. Bu üçünün dışında başka şair yoktu. Yoktu çünkü İstanbul’un Çiçek Pasajı meyhanelerinden birinde böyle karar verilmiş ve kararın altını da Fethi Naci imzalayarak onaylamıştı. Ama Olimpia’ya çıkan merdivenin kapısı gerçek yolcular gelmeden açılmazdı. Gerçek yolculardan biri Nihat Ziyalan idi. Şimdi Olimpia’da.

Yeni bir yazı yazacak durumda değilim, bu nedenle 10.12.2021 günü yazdığım ve not etmediğim için adını anımsamadığım bir yerde “Kültür ve Sanat Haberleri” bölümünde yayımlanan “Nihat Ziyalan ve Şiiri, Kayıp Tuzlu Bastoncuk” başlıklı yazıdan alıntılar yapacağım:

[Adana’da Salkım adlı dergide 1954’te şiir yayımlamışım. Nihat (Ziyalan) ve Yılmaz Pütün (Güney) de o tarihlerde yayın dünyasına dergilerde........

© Cumhuriyet