Doğanın sunduğu zenginliklerin, insanlığın uzun uğraşlarla kazandığı değerlerin yaşadığı topraklarda da çiçeklenmesini ister yurdunu seven.

Tüm gücü, birikimi ve yeteneğiyle bu çiçeklenmeye katkıda bulunur.

Yoksa üzerinde yaşadığı toprakları sevmekle yurt sevilmiş olmaz.

İnsan olma bilincine varan, toprağını yurt kılan Cumhuriyete borçluluk duygusunu taşıyanların insan onurunu, yurtlarını koruma sorumluluğu doruktadır bugün.

“Hiçbir ateş başlı başına yüzyılların sınavına dayanamamış, er geç sönüp geçmiştir... Her sönen ateşin içerisinde başka ateşler yanıp insanlığa yeni gelişme olanakları, yeni mutluluk yolları getirir... Ateşi diri tutmanın yolu onu durmadan tazelemektir. Yoksa küllerin içinde gömülüp kalır insan... Türkiye bugün, Atatürk ateşini taze tutmak isteyenlerle onu söndürmeye çalışanlar arasında gizli-açık bir çatışma içindedir” der Vedat Günyol, “Ateş Yakmak” başlıklı yazısında.

Yakın düşünce tarihimizin bu konudaki çatışmalarla dolu olduğunu söyleyen Günyol, “Yurtsever olabilmek için insan olmak gerek. Önce de insan, sonra da insan” der.

“Türk köylüsünün okuyup yazmasını istemeyenlerin, Köy Enstitülerini kötüleyenlerin, yurdun dört bir yanını Kuran kurslarıyla donatıp Anadolu’ya el altından içi........

© Cumhuriyet