Erdoğan konuşmalarında sık sık “Türk, Kürt, Arap birlikteliği”ni öne sürüyor. 26 Ağustos 2026 günü Ahlat’ta yapılan törenler sırasında da bu birlikteliğe vurgu yaptı. Aslında bu anlatım açık biçimde bir ümmet anlayışını çağrıştırmaktadır. Emperyalizm bize böyle bir birliktelik önermekte, “Demokrasiden vazgeçin” diyerek İslam birlikteliğini öne çıkarmaktadır. ABD’nin Ankara büyükelçisi Tom Barrack’ın Ortadoğu ve Türkiye’nin yönetim modellerine ilişkin açıklamaları da bu çerçevede değerlendirilmelidir. Barrack sık sık bu düşünceyi dile getirmektedir. Ümmet düşüncesi bugün bizi yönetenlerin de görüşüdür.

Şimdi biraz geçmişe dönüp bu iddianın doğruluk payına bakalım. Tarih, bu halklar arasında zaman zaman işbirliği, zaman zaman da çatışma yaşandığını göstermektedir ancak tarihte “Türk, Kürt, Arap” gibi bir birliktelikten bahsetmek mümkün değildir. Örneğin, Kurtuluş Savaşı’nın ünlü Beşinci Süvari Kolordusu Komutanı Fahrettin Altay’ın anılarında Çanakkale Savaşları sırasında 19. Tümen’e bağlı 72 ve 77. Alayların, Suriye ve Irak’tan getirilen Arap ve Kürt kökenli askerlerden oluştuğunu, ancak bu alayların savaştan kaçtıklarını ve çadırlarda nargile içerken yakalandıklarını görürüz. Mustafa Kemal’in de bu birliklerin görev almasından yana olmadığından söz edilir. Bir diğer tarihsel örnek de şudur: I. Dünya Savaşı sırasında Anadolu çocukları Arap çöllerinde emperyalizme karşı Araplar için çarpışıp şehit olurken Arap aşiretleri İngilizlerle işbirliği yapmış; Türk çocuklarını arkadan hançerlemişlerdir. Yemen çölleri Anadolu çocukları için........

© Cumhuriyet