Tüketim yaşamımızı çevreledi. Artık yalnızca ürünleri değil, sorunları da “anlık” tüketiyoruz. Bir başlığa bakıyor, birkaç dakika konuşuyor, sonra yenisine geçiyoruz. Geride kalan mesele ise köşede bekliyor. Üniversite tercihleri de bu hızlı gündemin içinde birkaç haftalık bir başlığa dönüşüyor. Oysa gençler için o tercih ekranı, birkaç tıklamadan ibaret değil; yaşamlarının yönünü belirleyen bir eşik.

Sınav sonuçları açıklandıktan sonra gençlerin önüne puandan daha büyük bir hesap çıkıyor: Hangi bölüm, hangi şehir, hangi yurt, hangi kira, hangi iş? Bir gencin hayali artık yalnızca yeteneğiyle değil, ekonomik koşullarla da yarışıyor.

Sınav sistemini eleştirmek ise yıllık bir ritüele dönüştü. Kaynak kitaplar, özel dersler, dershaneler, dijital kanallar çoğalıyor; fakat gençlerin yükü hafiflemiyor. Çünkü onların yanında yalnızca kitapları değil, belirsiz bir geleceği de taşıdıklarını unutuyoruz.

Üstelik gençler çoğu zaman yalnız. Çoğu aile sabah karanlığında işe gidip akşam karanlığında ekmek parasının peşinden dönüyor. Kimileri ise televizyonun ve telefonun karşısında kendi dünyasına çekilmiş durumda. Aynı evin içinde kuşaklar fiziksel olarak........

© Cumhuriyet