“Tatil budur hissi” diye bir reklam sloganı var ya...

Ben sık sık bundan böyle “Faşizm budur” hissi ile yaşıyorum.

Haziran sonu, Roma’nın tarihi “Pantheon Meydanı”na bakan kahvelerinden birinde oturuyorum.

Yan masada orta yaşta üç erkek, ellerinde purolar ve buz gibi beyaz şaraplarıyla konuşuyorlar:

“Gelecek seçimde (2027’de!) ben Vannacci’ye oy vereceğim” diyor biri.

“Ben de!” diyor öteki: “Gerçi Nazi ama çok akıllı ve doğru şeyler söylüyor.”

Vannacci dedikleri şahıs İtalyan sağının en tehlikeli, yükselen yeni yıldızı.

Meloni iktidar koltuğunda sağ uçtan merkeze yöneldiği için ideolojik sağ; kadın başbakana giderek burun kıvırıyor ve rotayı sağa, daha sağa, daima daha sağa kıvırıyor.

Roberto Vannacci, İtalyan sağ yelpazesinin en uç noktasındaki lider.

“Tersine Dünya” isimli “best-seller” bir kitap yazdı ve 2026 başında “Ulusal Gelecek/Futuro Nazionale” (FN) isimli bir parti kurdu.

Altı ayda 100 bin üyeye kavuşan FN, roket gibi yükselerek yoklamalarda yüzde 7’lere ulaştı.

“Kendisini üstün bulan etnik ulus ya da kültürün, diğerleri üzerinde tahakküm kurmaya hakkı vardır” şeklinde cümleler kurmaktan kaçınmayan, asker kökenli, paraşütçü bir general olan Vannacci, göçmenler ve eşcinselleri hedefe koyuyor. Kadınlara ayrımcılıktan kaçınmıyor, AB değerlerinden nefret ediyor.

Yan masadaki purolu adamlar Vannacci’nin tam da bu profiline övgü düzüp “remigrasyon” deyimiyle ifade edilen “göçmenleri geri postalamak” politikalarını alkışlıyorlar.

Bu köşede adını tekrarlamak istemediğim yersiz yurtsuz bir etnik grubun gerekirse “yok edilebileceklerini” (!) savunuyorlar. Söz edilen grubun, yan masaların da........

© Cumhuriyet