Küçük bir çocuk Tanrı’ya mektup yazmış, şöyle diyor: “Sevgili Tanrı’m niye bu kadar çabalıyorsun, bırak insanları gözetlemeyi, ye iç keyfine bak.” Gerçekten çocuk haklı, düşünün; dünyanın nüfusu 8 milyara yaklaşıyor ve Tanrı tek tek insanları gözetleyip günah mı sevap mı yapıyor, deftere kaydetmek zorunda. Ayrıca cennetinde ve cehenneminde pek çok melek çalıştırıyor, bu da başka bir sorumluluk.

Bu arada Tanrı’m, benden söylemesi, kendini senin yerine koyan, kararlar alan yani senin sırtından geçinen pek çok eleman var ama bazıları da bazı sorular soruyorlar.

Örneğin: Yemen’de, Sudan’da binlerce kadın-çocuk karnını doyurmak ve yaşamak için ekmek ve su peşinde Onları gördükçe hiç mi canın acımıyor? Ayrıca Tanrı’m, senin dağlarında yetişen Coca yaprağını laboratuvarlarda en yaygın, en pahalı uyuşturucu olan kokaine çeviren ve dünyayı uyuşturucu cehennemi haline getirenlerin ellerini kollarını sallayarak dolaştıklarını, deli paralarla sürekli partiler düzenlediklerini neden görmüyorsun? Neden bu dünyada da onları cehennem ateşlerinde yakmıyorsun, uyuşturucu kullanan gencecik insanların ölümünü seyrederken hiç mi acı çekmiyorsun?

Bir de bizim ülkede her felaketin senin tarafından insanları cezalandırmak için geldiğini söyleyenler var. Örneğin, bizim buralarda gürül gürül akan sularına, inatla HES yapıp kurutanlar var. HES’i yapanlar dere kuruyunca “Tanrı böyle istedi” diyorlar. Şu gözetlediğin dünyada su kadar kendi yolunu bulan hiçbir şey yok. Sanayi Devrimi’nden bu yana o kadar atık birikti ki sonunda dereler, nehirler kurumaya başladı. Kuruyan........

© Cumhuriyet