Geçen haftaki yazımda AKM’deki bir önceki İDSO dinletisinin salondaki konser dinleyicisini kutlamıştım. Yeniden anımsatayım: Şef G. Mengoli, solist Cem Babacan’dı. Ve AKM’ deki artık alışageldiğimiz yersiz alkışlar yoktu. Ben de artık bu hep böyle gidecek sandım. Ne cehalet! Geçen hafta ise bırakın bölüm aralarını, her nefeste alkışlar vardı, kıyamet kopuyordu! Önceki yazımı okumuş bir okurum bana yaklaşıp bakalım bu hafta ne yazacaksınız, dedi. Bırakın alkışı, tam yanıbaşımdaki sırada oturan iri yarı bir beyefendi, topluluk her nefes aldığında “bravo”ları ve dinmeyen alkışlarını esirgemedi. Ne olur bir sayfalık program notu basılsa. Herkes gidip karekodundan okutmayı akıl etmiyor veya bilmiyor. Böylece yapıtların kaç bölüm olduğunu, hatta hangi besteciye ait olduğunu öğrenirler. Daha önce de yazmışımdır: Bizler gençliğimizde o program notlarını saklardık.

Dimitri........

© Cumhuriyet