Salı günü çıkacak bu yazıyı 8 Mart’ta, Dünya Kadınlar Günü’nde kaleme alıyorum. 8 Mart uzunca bir süre “Dünya Emekçi Kadınlar Günü” olarak kutlandı. Clara Zetkin ve arkadaşları 1910’da düzenlenen Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansı’nda bir “Kadınlar Günü” düzenlenmesini önermişler ve önerileri kabul edilmişti. Anlaşıldığı kadarıyla “emekçi” nitelemesi, 1921’de Moskova’da toplanan ve gün olarak 8 Mart’ı kesinleştiren “II. Uluslararası Komünist Kadınlar Konferansı”nın marifetiyle eklenmişti. Giderek bloklara bölünen bir dünyada kadınlar günü de bu bölünmeden payına düşeni almıştı. En sonunda 1975’te Birleşmiş Milletler tarafından “Dünya Kadınlar Günü” olarak kabul edildi. Yine de uzunca bir süre bizim çevrelerde “Dünya Emekçi Kadınlar Günü” denmemesinin pek hoş karşılanmadığını hatırlıyorum.

Sanki emekçi olmayan kadınlar ezilmiyormuş, her alanda ikinci plana itilmek istenmiyormuş gibi bir çağrışım yaratıyor bu yaklaşım. Oysa işin doğrusunun bu olmadığını bence her kadın, hepimiz yaşadıklarımızdan biliyoruz.

2023’te yitirdiğimiz değerli tarihçimiz Prof. Dr. Zafer Toprak, “Türkiye’de Kadın Özgürlüğü ve Feminizm, 1908-1935” adlı eserinde (Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2022) Türkiye’de kadın özgürlüğü mücadelesinin........

© Cumhuriyet