Yapay zekâ konusu zihnimi kurcalamayı sürdürdüğünden özlü ve özet bir tarif için internete bir daha baktım. Şöyle deniyor:

“Hesaplama sistemlerinin öğrenme, akıl, problem çözme, algılama ve karar verme gibi insan zekâsıyla tipik olarak ilişkilendirilen görevleri yerine getirme yeteneğidir.”

Yani demek isteniyor ki insanın yaptığı, icat ettiği bir şeyler, insan zekâsına, aklına özgü temel özelliklere sahip olabiliyor.

Bu kadarı belki normal sayılabilir.

Sonuçta her ne ise o mekanizmayı bulan da kullanan da insanın kendisidir.

Bence ilginç ve kanımca ürkütücü olan ise bu mekanizmanın insandan bağımsız olarak da bazı şeyler yapma yeteneğine sahip olmasıdır.

Bu akla ister istemez Frankenstein örneğini getiriyor.

Hayırlısı diyelim.

Şimdiyse isim konusuna, “yapay” kavramına göz atalım.

***

“Yapay” Türkçede “yapmak” fiilinden türetilmiş bir sıfat. Yani, doğal olarak var olmayan, yapılmış olan. Hakiki olmayan, sahte gibi mecazi anlamları da var. Yapay bir kahkaha, yapay bir üzüntü vb.

İngilizce yapay anlamındaki “artificial”ın (Fransızca artificiel) sahte ya da taklit olan, doğal ve hakiki........

© Cumhuriyet