Πριν από αρκετά χρόνια, το 1996, σε μια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) ενός μεγάλου έργου υποδομών της Κρήτης, στο κεφάλαιο για την περιγραφή του φυσικού περιβάλλοντος, υπήρχε μια εκπληκτική επιστημονική αποκάλυψη: «Στην ευρύτερη περιοχή του έργου» έγραφε, «απαντώνται πληθυσμοί της καφέ αρκούδας»!Κοντεύουν να κλείσουν σχεδόν τέσσερις δεκαετίας που η υποχρεωτική σύνταξη ΜΠΕ για τη θέσπιση περιβαλλοντικών όρων κατασκευής και λειτουργίας μικρών και μεγάλων έργων, έγινε υποχρεωτικό περιεχόμενο για την αδειοδότησή τους. Από τότε μέχρι και σήμερα όσοι δοκιμάζουν τις πνευματικές αντοχές τους στην ανάγνωση, κατανόηση και πέψη των ΜΠΕ, σίγουρα υποφέρουν από εγκεφαλικές διακυμάνσεις.Σχεδόν σαράντα χρόνια παράγονται χιλιάδες σελίδες περιβαλλοντικής σοφίας. Τόνοι χαρτιού. Εκατομμύρια λέξεις. Χάρτες, πίνακες, ραβδογράμματα, παραρτήματα, βιβλιογραφίες, οριζοντιογραφίες, τομές, τεχνικές εκθέσεις, οικολογικές αξιολογήσεις, υδρολογικά μοντέλα, εκθέσεις γεωλογικής καταλληλότητας, ορνιθολογικές καταγραφές, πίνακες χλωρίδας και πανίδας.Έχει δημιουργηθεί ένα ολόκληρο λογοτεχνικό είδος, εκείνο του ΜΠΕϊκού νατουραλιστικού συμβολισμού.Ένα είδος γραφής όπου η πραγματικότητα δεν περιγράφεται ακριβώς όπως είναι, αλλά όπως θα ήταν ευκταίο να φαίνεται ότι είναι. Οι ΜΠΕ έχουν πλέον αποκτήσει και κατακτήσει, κάτι από το χαρακτήρα του ελληνικού Συντάγματος. Όλοι γνωρίζουν ότι υπάρχει.Όλοι το επικαλούνται, ελάχιστοι το διαβάζουν. Και ακόμη λιγότεροι το εφαρμόζουν. Ή, ακριβέστερα, το εφαρμόζουν alacarte.Παίρνουμε από τη ΜΠΕ ό,τι μας χρειάζεται, αφήνουμε στην άκρη ό,τι μας ενοχλεί -αν είναι γραμμένο-και, όταν χρειαστεί, επικαλούμαστε τους «εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους» με την ευλάβεια πιστού που ανοίγει το Ευαγγέλιο μόνο και μόνο για να βρει μια παράγραφο που τον βολεύει. Ή γράφουμε ασυναρτησίες και ανακρίβειες γνωρίζοντας πολύ καλά, ότι κανένας δεν τις διαβάζει. Έτσι, η ΜΠΕ καταλήγει να είναι το απαραίτητο συνοδευτικό «χαρτί»της αδειοδότησης. Σαν το πιστοποιητικό που πρέπει να υπάρχει στο φάκελο. Τι γίνεται όμως όταν τεράστια έργα υποδομών κρίνονται από τέτοιου είδους πλημμυρίδας από επιστημονική σοφία;Έτυχε να αναζητήσουμεστον ιστότοπο της Περιφέρειας Κρήτης μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μελέτη με πλούσια ιστορία για ένα πονεμένο και πολύπαθο έργο σε μια εμβληματική τουριστική περιοχή της Κρήτης. Εκείνη της επικαιροποίησης της παράκαμψης των οικισμών της Ελούντας. Μια μελέτη ενός παρακαμπτήριου δρόμου μήκους μόλις 3 χλμ. που διέρχεται όμως μέσα από μια έντονα και άναρχα οικιστικά και τουριστικά ανεπτυγμένη παράκτια πεδινή και λοφώδη περιοχή με τεράστιες πιέσεις αστικοποίησης, χωρίς δημόσιες υποδομές και με ασφυκτικά χωροταξικά και πολεοδομικά προβλήματα και αντιφατικές χρήσεις γης. Η μελέτη επικαιροποιήθηκε πρόσφατα από την εταιρεία «ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΑΕ» των ΟΤΑ της Κρήτης. Δεν χρειάζεται και πολύ για να διαπιστώσει κάποιος ότι η αναπτυξιακή αυτή εταιρεία, που ζήλεψε το όνομα του κατασκευαστή του μινωικού λαβύρινθου, αφοράμια μελετητική εταιρεία θα λέγαμε «Λαϊκής Βάσης» που δημιούργησε ο Λαός της Κρήτης, το «Κοινόν των Κρητών» δηλαδή, όπως κάποτε τις Μινωικές Γραμμές, πριν έρθει ο Γκριμάλντιγια να τους διδάξει τους κανόνες της ελεύθερης, ανταγωνιστικής και ανοιχτής οικονομίας, αφού πριν είχε καταρρεύσει το σοσιαλιστικό ιδεώδες του κοινού-συνεταιριστικού πορτοφολιού.Η «ΔΑΙΔΑΛΟΣ AE»,κατά τις διακηρύξεις της, είναι ένας αναπτυξιακός οργανισμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που τον συγκροτούν η Περιφέρεια Κρήτης και κάποιοι (όχι όλοι) Δήμοι του νησιού. Είναι ένας ειδικού σκοπού αναπτυξιακός οργανισμός με έδρα τις Αρχάνεςπου........

© Cretalive