Bu tablo, Moskova’nın yalnızca enerji fiyatlarına bakarak hareket etmediğini gösteriyor. Eğer aynı kriz, İsrail ile ABD’nin İran’a yönelik saldırısından önce yaşansaydı, Kremlin’in bu gelişmeyi çok daha sert bir ekonomik ve diplomatik avantaja çevirmesi şaşırtıcı olmazdı. Hele söz konusu isim, fırsatları hamleye dönüştürme becerisiyle tanınan Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ise... Ancak bugün Rusya’nın daha temkinli bir çizgide durması, stratejik ortağı İran’ın elindeki en güçlü jeopolitik kartlardan birini zayıflatmak ve gölgede bırakmak istemediğini gösteriyor. Başka bir deyişle Moskova, kısa vadeli petrol gelirinden çok, Tahran’ın bölgesel baskı gücünün ve dengelerin korunmasını önceleyen bir tutum sergiliyor.

Rusya’nın İran’a verdiği desteği, yalnızca kapalı kapılar ardında yürütüldüğü iddia edilen askerî yardım başlığı altında okumaya çalışmak da eksik kalır. Moskova, Tahran’ın elini zayıflatacak adımlardan özellikle kaçınarak çok daha güçlü bir siyasi destek sunuyor. Çünkü Rusya isteseydi, Hürmüz’de yükselen gerilimi kendi enerji çıkarları doğrultusunda çok daha agresif biçimde kullanabilir, bundan da büyük kâr elde edebilirdi. Ancak bunu yapmaması, stratejik ortaklık ilişkisinde İran’ın pozisyonunu gözettiğini açık biçimde ortaya koyuyor. Nitekim Rusya, ilk günden bu yana krizin sükûnetle çözülmesi gerektiğini savunan ve bu yönde çaba gösteren bir tutum sergiliyor. Hatta İsrail’in saldırgan tavrının bölgede uzun süre çözülemeyecek büyük bir sorun yaratacağının da altını çiziyor.

ABD’nin İran’la uğraşması Rusya’yı sanıldığı kadar memnun etmiyor

Altı çizilmesi........

© CNN Türk