Kalbime dedim ki, zayıf kalbime:Yetmez mi çektiğim bu güne kadar?Değişe değişe süren acılarKeder katmıyor mu kederlerime?

Kalbim cevap verdi: yeter ne demek,Yetmez çektiğim bugüne kadar,İşte bizi asıl bu yükseltecek…

Birey, yaşamında ya da çevresinde köprü altı değil, köprü üstü düşüncelere dalmak istiyor. Ne ki ortam elvermiyor. Yukarıda Alfred De Musset, anlamlı ve gerçekçi bir şarkı olarak aktarmıştır.

Bir başka düşünür, insanların sağlıklı olmasını düşüncesiyle sakın bu tümceleri aklınızdan geçirmeyiniz, sonra zarar görürsünüz demektedir. Katılmamak elde ve gönülde değil. Her tümcenin altını çizerek katılırım.

Herkesin gönlünde olumlu yeri olan Koca Yunus ya da Yunus Emre,  bir dörtlükte dünyanın boş olduğunu, oyalanmaktan ya da gün doldurmaktan başka bir eylem olmadığına vurgu yapmaktadır.

Düşün insanı ve güçlü şair Sebahattin Ali, bakınız gün yüzü görmediğini, günlerin zorluğunu ve karamsarlığı bir türlü ötelemediğini belirtmektedir.

Durumlar böyleyken köprü üstünden bakmak yerine köprü altı ya da metrelerce uzanan karanlık geçit, ancak böylesi düşünceleri yansıtmaktadır. Alışılmış yöntemi uygulayarak Şair Gülşen Öztürk, kaliteli şiiriyle destek sağlamaktadır.

Bir yudum sen olsaydın dinerdi susuzluğum!Gözlerin yıldız gibi dünyamda sonsuzluğum.Dökerdim kanlı yaşlar dolmuyor sensizliğim,Işık saçar gülüşler sen olsaydın yanımda.

Maviye boyanırmış düşler denizler gibi,Bir kelebek misali göklerden izler gibi,Her şey farklı olurdu sevdalı gözler gibi,Işık saçar gülüşler sen olsaydın yanımda.

Peşinde dolanırım ağlamam yerli yersiz,Onca gözyaşı döktüm gözler kalırsa fersiz,Hasreti sardı gönül yürekte aşk arsız,Işık saçar gülüşler sen olsaydın yanımda.

© Bodrum Gündem