°Süleyman YAĞIZ°yine yürüyüşe geçti karıncalarhınca hınç doldurdu– sokaklarını beyniminve peşinde aklımın– başladı dolaşmaya tilkilerbirbirine girdi perdeleri bağlamanıntam da türkü vakti– ne yararı var ağlamanın

her seferinde alabanda yedi sevdalarkopardı halatlarını çımacılarkaç gemi gelip geçtikaç kaptan dümen kırdıve kaç liman ağladı; hırsından bilmiyorumbir yel esti ardından; koptu fırtınakırdı kanatlarını kuşlarınama bitmedi o sevgilerve yenilmedi hiçbir zaman “zaman”asürgünde de olsa; kırımda… kıyımda daisyanda çünkü hâlâ– o kutsal öfkeler!

her okun bir yayıher enin bir boyuve her huysuzun bir huyu vardırben de bencileyin bir huysuzumve bir sevda delisisebep sorulmaz “mecnun”lara“kerem”lere, “ferhat”larasen onu “leyla”lara sorsen onu “aslı”lara, sen onu “şirin”lerehasılı, hâsıla bu dostumhadi; eyletme benibir şarkı söyle ertelenmiş makamdan– ötleğen (*) etme beni

İstanbul, 1982(*) ötleğen: çok öten kuş

© Bizim TV