Özel haberlerimizi ve günün öne çıkan gelişmelerini kaçırmamak için BirGün’ün WhatsApp kanalını buraya dokunarak hemen takibe alabilirsiniz.

Bazıları, dünyaya “Din, iman, inanç, itikat, günah, sevap” zaviyesinden bakar. Yaptıkları her şeyin gerekçesi ya da yapmaması gereken her şey için bir “ayet-i kerime veya hadis-i şerif” üzerinden sebep veya engelden söz ederler. Dünyayı ve yaşamı böyle “uhrevi içeriklerle” okumayan, sadece ve yalın bir biçimde “doğruluk, dürüstlük, insanlık, ayıp, hakkaniyet, adalet ve insanlık” gibi daha “dünyevi” bir mercekten bakan benim gibiler içinse, hiç kimsenin “bile bile yanlış yapma hakkına sahip olmaması” esastır.

Ama, bu iki tür insan grubu açısından bakıldığında da, en azından “utanmak, ar etmek, haya etmek” gibi ortak paydalar mevcuttur. Meselâ, başkasının çalışarak hak ederek kazandığı bir şeye, bir kuruş da olsa, bir milyon, bir milyar da olsa göz dikmenin kayıtsız ve koşulsuz “hırsızlık” olduğunu kabullenmek ve bu utanç verici konumdan uzak durmak için inançlı ya da inançsız farkı olmasa gerektir...

“Ar damarı çatlamak…” “Ar ve haya perdesi yırtılmak…”

Bunlar ve benzeri deyim veya atasözleri, yaşadığımız topraklarda yüzyıllar boyu, sağlam bir tür “insani değer ölçütü” olarak kültürümüze yerleşmiştir.

Oysa ki, geçen 24 senedir bu memleketi siyasi olarak da sosyal olarak, her alanda ele geçiren hakim zihniyet, bu yazının başından beri hatırlattığımız tüm bu pozitif değerleri ayaklarının altına almış küçük bir azınlık bu temel evrensel kurallara “nanik” yaparak, kendilerini sınırsız bir “günah işleme hürriyetine” sahip........

© Birgün