Kamuoyu yoklamaları bugün bile yüzde 30’un üzerinde bir seçmenin hangi partiyi destekleyeceğine dair bir kararının olmadığını söylüyor. Yine aynı anketlere göre ülkenin birikmiş sorunlarını hiçbir partinin ve kişinin çözemeyeceğine inanan seçmen oranı da yüzde 30 civarında.

Memleketin üçte biri siyasetten ve siyasetçiden umudunu kesmiş gözüküyor. Geri kalan üçte ikisinin ise mevcut siyasetten ne kadar umudu kaldığı çok su kaldırır.

Ülkenin yalnızca yüzde 20’sinin hayatından memnun olduğu bir ülkede böyle rakamların çıkması, izlenen yolda bir yanlışlığın, bir eksikliğin olduğunu gösteriyor.

Milyonlar yoksullaştığının, ezildiğinin, horlandığının farkında. Bu iktidarla bunun düzelmeyeceğini de yaşayarak görüyor. Bu yüzden ilk fırsatta avazı çıktığı kadar “bıktık artık” diye bağırıyor. İktidarın hiçbir “müjdesine” inanmıyor. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “çok önemli başlıklar var” diye anons edilen, onlarca kanalda naklen yayınlanan konuşmaları reyting sıralamasında sabah programlarının tekrarları karşısında bile nal topluyorsa, iktidar için durumun ne kadar vahim olduğunu siz düşünün. En popüler siyasi figüre bile dönüp “acaba ne diyecek” diye bakanların sayısı bir elin parmağını geçmeyecek durumda.

OBJEKTİF KOŞUL MEVCUT

Ülke büyük bir yoksulluk ve çaresizlik içinde. Yöneticiler beceriksiz, liyakatsiz üstelik adaletsiz. Halk yıllardır tepesinde boza pişirenlerden bıkmış usanmış durumda. Yaklaşık 25 yıldır ülkeyi yönetenlere duyulan güven dip yaptı. Başta gençler ve kadınlar olmak üzere toplumun tüm dinamik kesimlerinin iktidarla arasındaki mesafe her geçen gün daha da açılıyor.

Yaklaşık 9 yıl önce 16 Nisan 2017 referandumunda şaibeli........

© Birgün