Sayın Başkan,

Toplumsal yaşamda çok önemli bir yeri olan ülke futbolunun başındasınız.

Bu sporun izleyicisi olarak kimi görüşlerimi size aktarmak istiyorum.

Açık mektup yazmamda, yaptığınız şu iki işin olumlu etkisi olduğunu belirtmeliyim.

Öncelikle futbol maçları üzerinde “bahis” ya da kumar oynanmasını ortadan kaldırma çabalarınızı kutluyor, Atatürk’ün "Ben sporcunun zeki, çevik ve aynı zamanda ahlaklısını severim" sözlerinin bir uygulaması sayıyor ve girişiminizi “sonuna kadar” götürmenizi istiyorum.

İkinci olarak 1993’da kurulmasına karşın ancak son yıllarda büyük gelişme gösteren kadın futboluna önem vermekte olmanızı da tek sözcükle alkışlıyorum. Kadın futbolunun son yıllarda hızla gelişmesi, tıpkı kadın voleybolunda olduğu gibi UEFA düzeyine yükselmesi, ülkemizde kadın-erkek eşitliğinin yaşam bulduğu bir alan olarak da çok değerlidir.

FİDANLIKTAN

Sayın Başkan,

Aynı yörenin çocuklarıyız; 1950’lerde, ilkokul sonrası Beşikdüzü Köy Enstitüsü’nde üç yıl okudum. O yıllarda yöremizde futbola biz “ayaktopu” diyorduk, yeni yeni başlıyordu diyebilirim.

Ama çok önemli bir gerçek vardı; benim Trabzon’um, ben Trabzon’a benim derim, o yıllarda yalnız yetiştirdiği bilim insanları, sanatçılar ve siyasetçiler ile ünlü, giderek çok ünlü, değildi. Nedenini, nasılını bilmiyorum; belki ayrıca araştırılmaya değer; Trabzon o tarihlerde tam bir futbolcu fidanlığıydı. Özellikle kentin batı yamacındaki Faros bölgesi, futbolcu ya da yerel ağızla “dobci” üretim fabrikasıydı.

Bu futbol temeli,........

© Birgün