Özel haberlerimizi ve günün öne çıkan gelişmelerini kaçırmamak için BirGün’ün WhatsApp kanalını buraya dokunarak hemen takibe alabilirsiniz.

Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde ödüller dün akşam belli oldu. Muhtemelen bu yazıyı okumadan önce sonuçları sosyal medyadan öğrenmiş olacaksınız. Oysa ben bu yazıyı ödül töreninden yaklaşık 12 saat önce yazıyorum. Sonuçlar hakkında hiçbir bilgiye sahip olmadan… Yanılmıyorsam, Ulusal Yarışmanın yanı sıra Uluslararası Yarışma, Ulusal Belgesel, Kısa Film, Öğrenci Filmleri yarışmaları ve yarışma dışı bölümlerde toplam 114 film gösterildi festivalde. Bu kadar filme gerek var mıydı, kuşkuluyum. Evet, seyirci katılımı, tıpkı Adana’da olduğu gibi, iyiydi ama özellikle Ulusal Yarışma üzerinde odaklanıyordu ilgi. Ama seyirci salon kapısında dakikalarca, bazen yarım saat kuyrukta beklemekten helak oldu. Film sayısındaki fazlalıktan ötürü seanslar arasında boşluk kalmamıştı besbelli.

Sıkıntı bununla kalsa neyse, işin en acılı tarafı perdede izlediklerimiz. 12 film arasında söz etmeye değeceklerin sayısı üçü, dördü geçmiyor. Öyleyse neden 12 film seçip önümüze koymuştu ön jüri? Sinemamızın hal-i pür melalini görelim diye mi? Hadi biz profesyoneller acı çekmeye alışkınız; seyircinin ne suçu var? Sinemadan iyice soğusunlar diye mi bu menü seyircinin önüne konuluyor? Evet, genç kuşağın desteklenmesi lazım… Doğrudur, ama pekâlâ 10 filmde bırakabilirlerdi yarışma seçkisini.

EN GEREKSİZLER

Örneğin, Emre Aybek’in ‘Düğün Şarkıcısı’, Necmi Sancak’ın ‘Bekle Bizi Brüksel’ gibi ticari yanı ağır basan yapımların yarışmada yeri olmamalıydı. ‘Düğün Şarkıcısı’, caz şarkıcısı olmayı hedefleyen bir kızın, terör ve pandemi nedeniyle mekânların kapanması sonucu, düğün salonunda şarkı söylemek zorunda kalması gibi toplumsal bir soruna değinse de seyirciyi eğlendirmekten öteye gidemiyor… ‘Bekle Bizi Brüksel’ ise türünü seçememiş bir film. Absürt bir güldürü mü, politik bir gerilim mi, yoksa bir melodram mı olacağına karar verememiş. Seçim ortamında iyice artan politik kamplaşma, kaçırılan bir uçak, ‘hak, hukuk, adalet’ diye sokaklara çıkan gençler, ortalık karışınca hadi bir darbe de biz yapalım diyen askerler ve kendi dertlerinden ötesini göremeyen ama LBGT düşmanlığını kimseye bırakmayan kahvehane ahalisi… Bu çorbadan bir film çıkar mı? Çıkmamış elbette.

EN........

© Birgün