Pazar günü İstanbul Tabip Odası’nın seçimi vardı.

Bu benim mecburi hizmeti bitirip İstanbul’a döndüğümden bu yana katıldığım on dokuzuncu seçimdi. Doğrusu şimdiye kadar böyle bir seçim görmedim. Sadece İstanbul değil, şimdiye kadar hiçbir tabip odasında böyle bir seçim yaşanmamıştır.

Neden mi böyle diyorum? Anlatayım.

Tabip odası seçimleri yaklaşınca önce farklı görüşteki hekimler listelerini oluşturur, hekimleri dolaşıp seçime katılmaya, kendilerine oy vermeye davet ederler.

Sonra seçim günü gelir. O gün aynı zamanda doktorların yıllardır görmediği sınıf arkadaşlarıyla, mesai arkadaşlarıyla buluşup hasret giderdiği bir şölendir.

Seçime giren gruplar sabah erkenden gelip standlarını kurar, çevredeki direklere birkaç pankartla iplere dizilmiş afişlerini asar, gelenlere listelerini dağıtırlar.

Aslında seçime gelen doktorların kahir ekseriyeti hangi gruba oy vereceklerine zaten karar vermişlerdir, seçim günü yapılan propagandayla kararları değişmez. Gruplar da bunu bilir ama gene de gün boyunca birbiriyle yarışmaktan kendilerini alamazlar.

∗∗∗

Bu dönem Demokratik Katılım Grubu, Değişim Grubu ve Türk Hekimleri Birliği seçime gireceklerini ilan etmişlerdi.

Seçime otuz altı saat kala son iki grup ittifak yaptıklarını açıkladılar. Böyle yapmaları beklenmeyen bir şey değildi ama garip bir şey oldu. Seçime aynı aday isimleriyle fakat iki ayrı listeyle girdiler.

Tabip Odası seçimleri doğal olarak hekimler arasında bir yarıştır. Bütün bu çalışmaların da hekimler tarafından yapılması esastır.

Zaten tabip odası........

© Birgün