Farklı çevreler, benzer şikâyetler, aynı sonuçlar
Özel haberlerimizi ve günün öne çıkan gelişmelerini kaçırmamak için BirGün’ün WhatsApp kanalını buraya dokunarak hemen takibe alabilirsiniz.
Okul saldırganlarından bazıları silahlı saldırıları dikkat çekmek, korkutmak ya da “gösteri” etkisi yaratmak için yapıyor, bazıları ise saldırı yapacağını önceden çevresine söylüyor çünkü aslında yardım istiyor. Bu çıkarım, JAMA Network Open’da yayımlanan, 1966-2019 arasındaki olayların verisine dayalı çalışmadan. Gazeteci Çağla Üren’in DW Türkçe’deki haberinde yer alan bu ve diğer araştırmalar, 15-18 yaş grubu gençler arasında anlaşılma ve yardım talebinin yükseldiğini gösteriyor.
Giderek kaotikleşen dünyada yoksul çoğunluk için yaşam dramatik şekilde zorlaşıyor. Bu ortamda kendilerini çıkışsız hisseden, hem sosyal hayatta hem de internette bekleyen tehlikelere karşı savunmasız yakalananlar sadece bu gençler değil. Okula gidecek şansı olmayan kalabalık bir genç grubu da sonu yine silahla biten bambaşka bir senaryonun figüranı oluyor: Çeteler.
Onlar da aidiyet hissettikleri çetelerin liderlerince kolayca “harcanabilir” durumdalar: “Daha çok İstanbul’un gelir düzeyi düşük yoksul semtleri ve Anadolu şehirlerinden temin edilen bu gençler örgüt tarafından adeta bir ‘Kamikaze Dronu’ gibi kullanılarak kolluk birimlerince yakalanıncaya veya hasım gruplar tarafından öldürülünceye kadar örgüt faaliyetlerinde kullanılıyor, sonrasında sosyal medya üzerinden ağlarına düşürdükleri diğer gençlere yönelerek örgüte insan kaynağı sağlanıyor.”
Tespit, iddianameden. İstanbul’da gerçekleşen bir silahlı saldırıya dair iddianamede savcılık, sadece suçun gerçekleştiği anı anlatmıyor, gençlerin çetelerle nasıl tanıştığına, bu örgütlere nasıl ilgi duyduğuna ve nasıl çete üyesi........
