Gülistan Doku’nun kayboluşuna dair yürüttüğüm kapsamlı dosya çalışması kapsamında, olayın geçtiği dönemde onunla aynı şehirde bulunan ve bir süre aynı evi paylaşan kadın öğrencilerden biriyle dolaylı bir söyleşi yaptım.

Güvenlik kaygıları nedeniyle “S” olarak anacağım bu tanıkla temasımı bölgede eğitim emekçisi olarak çalışan ve hem Rojvelat’ın ailesini hem de S.’yi yakından tanıyan bir arkadaşım sağladı.

Bu söyleşi, yalnızca Gülistan Doku’nun kişiliğine ve gündelik yaşamına dair bir tanıklık sunmakla kalmıyor aynı zamanda o dönemde Dersim’de üniversite öğrencisi olan genç kadınların karşı karşıya kaldığı sosyal, politik ve yapısal koşulları da görünür kılıyor. S.’nin aktardıkları, bireysel hatıraların ötesine geçerek, güvencesizlik, korku, yalnızlık ve çok katmanlı baskı ortamı içinde şekillenen bir deneyimi ortaya koyuyor.

Tanıklık boyunca Gülistan Doku’nun yaşamına, arkadaşlık ilişkilerine, çalışma koşullarına ve kayboluşuna giden süreçte çevresinde gelişen olaylara dair önemli ayrıntılar var.

Gülistan ile ne zaman ve nasıl tanıştınız ? Kendisini bize nasıl anlatmak istersin ?

Ben 2015 – 16 döneminde Dersim’de Üniversite öğrencisi oldum. Sonrasında çalışmaya devam ettiğim için 2019’a kadar Dersim’de kaldım. Gülistan ile de çalıştığım kafede tanıştım. Çok sessiz, sakin kendi halinde, zaten Rojvelat ile aynı kafede dönüşümlü olarak çalışıyorlardı. Hafta içini bu şekilde paylaşmışlardı. Boş kaldığı tek gün olan Pazar günü de Dersim pazarında satılan Gulik denen otu ve bir de balık temizlemek için çalışıyorlardı. Çok sessiz, sakin, kendi halinde, korkak, çok korkaktı gerçekten, insanalara çok temkinli davranırdı. Çok dikkatli ve şüpheciydi. Tertemiz bir insandı, sigarası alkolü bir şeyi yoktu. Politik bir aileden gelmiyordu, ancak kendisi politik birisiydi. Kafede tanıştık, ancak arkadaşlığımız uzun bir süre devam etti. En azından ben Dersim’den ayrılana kadar.

Gülistan ve Rojvelat ile aynı kafede çalıştığınız zaman diliminde özel hayatını da elbette seninle paylaşmıştır. Z. ile olan arkadaşlığı hakkında neler söyleyebilirsin ?

Gülistan ve Rojvelat benden sonra kafede çalışmaya başladılar. Gülistan’ın Z. ile ilişkisine tanık oldum elbette, bunu şimdi söylerken tedirgin oluyorum, ancak ilişkilerinde dikkat çeken bir şey yoktu. Zeyn’de iyi bir inana benziyordu. Ona dair kötü bir anı kalmadı benden. İlk etepta ilişkilerini yargılamış olsak da sonrasında bizde ilişkiye dair bir kaygı da kalmadı. O ilişkiyi yakın arkadaşları olarak bizler de destekledik. Bizimle olan arkadaşlığı da iyiydi. Hayatı spor salonu ve kafe arasında geçiyordu. Gülistan’a yaklaşımında hiç bir sorunda görmüyorduk.

Ancak üvey babasından hepimiz çok korkuyorduk. Zaten üvey babası, annesi ve kardeşi ile kafenin hemen üst katında oturuyorlardı. Bizim kafenin yemekleri hep kötü çıkardı, Z.annesi bize hep yemek getirirdi. Z. ise her zaman bize ; « babam öğrenmesin bize kızabilir » diyordu. Babası Kürtlerden nefret ediyordu. Gülistan ile ilişkilerini öğrendiklerinden Z.’yi evden kovmuştu üvey babası. Rica ettiler, bir süre bende kaldılar. Sonra Z. evine dönmüş olmasına rağmen aralarındaki sorun hep devam etti. Z. dil öğrenmek için garsonluk yapıyordu orada. İlk bu olaylar olduğunda biz Vali ve oğlunu bilmiyorduk, direk Z.’nin babasından kuşkulandık.

Politik bir aileden gelen biri olarak Dersim’de yerel halk ve örgütlü yapılarla ilişkiniz nasıldı ? Bu sorunlar ortaya çıktığında kurumlar nasıl bir tutum aldı ve siz yeterli destek gördünüz mü ?

En azından o dönem için şunu söylebilirim. O dönem Dersim’de öğrenci olan, ne ben, ne da başkası, kadın erkek hiç kabul görmedik. Yerel halk zaten Üniversite’nin kapatılmasını istiyordu ilk günden bu yana. Bizler, yani benim yakın arkadaşlarım, bizler politik aidiyetleri olan ailelerin çocukları olarak ilk etapta devlete karşı kendimizi korumaya çalıştık. Devletin bölgeye, Dersim’e dönük politikalarına........

© Bianet