Bundan çok uzun yıllar önce Stuttgart’a yerleştiğimde ilk öğrendiğim ilginç şeylerden biri de kira sözleşmesinde yazan “Merdivenlerin ve kaldırımın temiz tutulmasından kiracı sorumludur” maddesiydi.

Sırası gelen kiracı eline süpürgesini alıp ortak merdivenleri, binanın önündeki kaldırımı tüm hafta boyunca temiz tutmak zorunda. Yaz, kış demeden. Karlı buzlu günlerde sabahın köründe, gerekiyorsa kahvaltıdan önce, yayalar ayakları kayıp düşmeden, kaldırım tertemiz olmalı. Kiracı, eğer oturduğu binanın iç avlusu varsa, orasını da süpürüp temizlemek zorunda. Sözleşmesindeki sorumluluğunu bir süre yerine getirmedi mi ev sahibi onu evden atabiliyor. Çok daireli apartmanlarda bu görevi üstlenen, çoğunlukla yabancıların kurduğu “temizlik şirketleri” var.

Her şey Württemberg Dükü Eberhard Ludwig’in 12 Ocak 1714 tarihli “temizlik” genelgesiyle başlamış! Dükün amacı insanları düzene ve temizliğe alıştırmakmış. Fransa’nın Güney Almanya sınırındaki Elsas ve Lothringen bölgesi 1871 ile 1918 tarihleri arasında Alman topraklarına katılınca temizlik genelgesi yöre halkına da uygulanmak istenmiş, fakat Alman yöneticiler bunu Fransız halka bir türlü kabul ettirememiş!

KİLİSEDE CAZ KONSERİ

Ağaçların ardında, ötelerde, yaz güneşinde ışıldayan geniş vadide Tuna Nehri ağır ağır süzülüyor. Tepede, sırtını kara çamların örttüğü yamaca dayamış barok Mochental sarayı yükseliyor. Yüzyıllar boyu yakındaki Zwiefalten Manastırı’nda yaşayan piskoposların dinlenceye gelmiş olduğu saray 1985’ten bu yana güzel bir kilisenin yanı sıra büyük sanat galerisiyle, Almanya’nın tek süpürge müzesini de barındırıyor.........

© Aydınlık