Στο γερμανικό λεξιλόγιο υπάρχει μια εύστοχη λέξη: Ostalgie. Προέρχεται από το Ost (Ανατολή) και τη λέξη Nostalgia (νοσταλγία). Είναι ένας όρος που προσπαθεί να περιγράψει τη νοσταλγία για την παλιά Ανατολική Γερμανία. Την κομμουνιστική Γερμανία, το «παιδί για όλες τις δουλειές» του Στάλιν και της Στάζι, τη χώρα-σφραγίδα του Ψυχρού Πολέμου, τη χώρα όπου γράφτηκαν πολλές σελίδες της σύγχρονης παγκόσμιας Ιστορίας, αλλά και τη χώρα όπου συνέβη μία από τις μεγαλύτερες παρεξηγήσεις του 20ού αιώνα. Τη χώρα που μεγάλωσε —και με το δίκιο της— με το αίσθημα του παραμελημένου αδελφού, το βαθύ σύνδρομο της «συλλογικής μειονεξίας» έναντι της δυτικής εκδοχής της γερμανικής οικογένειας.

Η Δύση είχε την ψευδαίσθηση ότι της συμπεριφέρθηκε δίκαια. Μόνο που την είχε αποκλείσει από πολλά, νομίζοντας ότι σε αυτό το κομμάτι-απόδειξη του μεταπολεμικού διχασμού ζούσαν λιγότεροι άνθρωποι και περισσότεροι μηχανισμοί του Κρεμλίνου. Είναι μία από τις πικρές αλήθειες της «Επανένωσης», η επέτειος της οποίας πλησιάζει στις 3 Οκτωβρίου. Μια ημερομηνία που είναι ό,τι «πλησιέστερο σε εθνική εορτή διαθέτει η Γερμανία», όπως γράφει η Katja Hoyer στο βιβλίο «Πέρα από το Τείχος» (εκδ. Παπαδόπουλος, μετάφραση: Νίκος Ρούσσος).

Αυτή η αλήθεια εξηγεί σε μεγάλο βαθμό ό,τι συνέβη στις εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ με τη σαρωτική νίκη του AfD. Πάνω στην επανεφεύρεση αυτής της χαμένης ταυτότητας της πρώην Ανατολικής Γερμανίας πάτησε σε όλη του την προεκλογική εκστρατεία το AfD. Ήταν γνωστό, ήδη από τις ομοσπονδιακές εκλογές, ότι ολόκληρο το μανιφέστο του AfD με τον τίτλο «Όραμα 2026» υποστηρίζει ότι η ανατολική Γερμανία θα πρέπει να θεωρείται ως μοντέλο για την υπόλοιπη χώρα και όχι ως μειονεκτούσα περιοχή-παρίας που ουδέποτε απόλαυσε τις «ίσες ευκαιρίες» που της υποσχέθηκε ο δυτικός πολιτισμός. Απεναντίας, το σύνδρομο της «συλλογικής μειονεξίας» έναντι της Δύσης ουδέποτε κατορθώθηκε να εξαλειφθεί στην πράξη —δηλαδή στην καθημερινότητα, τη ζωή και τις προσδοκίες των πρώην Ανατολικογερμανών. Η ανατολικογερμανική συλλογική ταυτότητα δεν θεραπεύτηκε ποτέ από αυτή την αίσθηση, η οποία καραδοκεί σαν αυτοάνοσο για να εκδηλωθεί. Όπως και έγινε.

Στην προσπάθεια αναβίωσης της ανατολικογερμανικής ταυτότητας, το AfD υιοθέτησε ακόμα και τα εμβληματικά δίκυκλα Simson. Εκείνα τα θρυλικά μηχανάκια και τις μοτοσικλέτες με τους δίχρονους κινητήρες που κατανάλωναν βενζίνη αναμεμειγμένη με λάδι και ήταν γνωστά για τρία........

© Athens Voice