Όταν μια υπόθεση έμφυλης ή συντροφικής βίας γίνεται δημόσια γνωστή, η προσοχή δεν στρέφεται πάντα αποκλειστικά στον δράστη. Συχνά, μέρος της δημόσιας συζήτησης μετατοπίζεται στο ίδιο το άτομο που υπέστη τη βία: «Γιατί έμεινε;», «Γιατί δεν μίλησε νωρίτερα;», «Γιατί επέστρεψε;», «Τι έκανε;».

Αυτού του είδους οι αντιδράσεις περιγράφονται στη διεθνή βιβλιογραφία ως victim blaming (ενοχοποίηση του θύματος): η τάση να αποδίδεται, άμεσα ή έμμεσα, μέρος της ευθύνης για τη βία στο ίδιο το θύμα. Δεν πρόκειται απλώς για μια άστοχη διατύπωση ή προσωπική προκατάληψη. Πρόκειται για μια ευρύτερη κοινωνική και ψυχολογική διεργασία που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε, ερμηνεύουμε και τελικά αντιμετωπίζουμε τη βία.

Η βία στις συντροφικές σχέσεις αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας, με σημαντικές επιπτώσεις στη σωματική, ψυχική και κοινωνική ευημερία των θυμάτων. Οι κοινωνικές στάσεις απέναντι στη βία δεν είναι ουδέτερες. Επηρεάζουν τόσο την ανοχή απέναντι στο φαινόμενο όσο και την προθυμία των θυμάτων να αναζητήσουν βοήθεια.

Παρά την αυξανόμενη ενημέρωση γύρω από το ζήτημα, η αντίληψη ότι το θύμα........

© Athens Voice