Η αφορμή που γράφω αυτό άρθρο είναι ότι η ηλικία μου απαιτεί να παρακολουθώ τους σχετικούς αιματολογικούς δείκτες που αφορούν την πρόληψη μεταβολικών και καρδιαγγειακών νοσημάτων, ώστε να προλάβω τυχόν δυσάρεστες συνέπειες για την υγεία μου. Αναγκαστικά ήρθα, λοιπόν, αντιμέτωπος με το θέμα το οποίο απασχολεί όλους τους κάτοικους του πλανήτη Γη από κάποια ηλικία και πάνω. Με παρακολουθεί ένας εξαιρετικός γιατρός –φίλος μου πλέον–, ο οποίος, όντας συνεπής στα τρέχοντα ιατρικά πρωτόκολλα, μου συστήνει την λήψη στατινών.

Παράλληλα στα social media διεξάγεται μια έντονη συζήτηση από γιατρούς για τις παρενέργειες αυτών των θεραπειών και για την ευκολία με την οποία συνταγογραφούνται χωρίς να συνεκτιμώνται και άλλοι παράγοντες που αφορούν τον κάθε ασθενή. To αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης απευθείας με την κοινωνία είναι η αμφισβήτηση των επίσημων ιατρικών οδηγιών όσον αφορά τις στατίνες, ένα φάρμακο που για πολλούς γιατρούς είναι η βασική αιτία της αύξησης του προσδόκιμου ζωής.

Επειδή δεν είμαι γιατρός, δεν θα αποφασίσω τι είναι το σωστό και τι όχι και, φυσικά, δεν θα προτείνω θεραπείες. Αυτό που θα κάνω είναι να αναφερθώ στο συγκεκριμένο επιστημονικό πεδίο της Ιατρικής από την πλευρά της Επιστημολογίας και της Κοινωνιολογίας.

Στατίνες, Ιατρική και social media: Βρισκόμαστε μπροστά σε μια αλλαγή παραδείγματος;

Ο Τόμας Κουν (T. S. Kuhn) στο μνημειώδες έργο του «Η δομή των επιστημονικών επαναστάσεων» χρησιμοποιεί την έννοια του «παραδείγματος» (paradigm) για να περιγράψει το κοινό πλαίσιο μέσα στο οποίο εργάζεται μια επιστημονική κοινότητα. Αυτό συμπεριλαμβάνει: βασικές θεωρίες και έννοιες, αποδεκτές μεθόδους, πρότυπα για το τι θεωρείται σωστό επιστημονικό πρόβλημα και λύση και γενικότερες παραδοχές για το πώς κατανοούμε την πραγματικότητα.

Για τον Κουν, η επιστήμη δεν εξελίσσεται πάντα γραμμικά. Συνήθως υπάρχει μια περίοδος «κανονικής επιστήμης», όπου οι επιστήμονες λύνουν προβλήματα μέσα στο υπάρχον παράδειγμα. Όταν........

© Athens Voice