Yıl 1976, Nadia Comaneci hep on tam puan alıyor. Kapı pervazlarına bacaklarımı açarak tırmanıyor kafamı en tepeye değdirir değdirmez aşağı, ileri atlıyor, aynı Nadia gibi kolumu kaldırıp göğsümü gererek hayali seyircimi selamlıyorum. Annem Nadia’nın ülkesi Romanya’nın da komünist olduğunu söylüyor. Komünistler çok çalışırlarmış. Başlarındakiler onları çok çalıştırırmış. Madalyaları onlar topluyor. Çok çalışan komünistleri Bulgaristan’dan göç eden Türkler’den anneannem de dinlemiş. Oralarda çalıştığın gün beyaz, çalışmadığında kara ekmek verirlermiş. Ama verirlermiş, kimse aç değilmiş…Bizimkiler komünistleri seviyor gibi görünse de küçük dayım üniversite okumayacağını, işçi emekçi olacağını söyleyince çok üzülüyorlar. Annem onu ikna etmeye çalışıyor. Dayım çok yakışıklı. Annem onun sevdiği kızı da beğenmiyor; kara kuru bir kız, anneanneme bu oğlan geleceğini mahvedecek diyor…Almanya’dan yaşayıp yazları Türkiye’ye dönen komşularımız var. Yazları bizde olmayan mayolar, bikiniler, yürüyen, konuşan oyuncak bebekler, kocaman plastik  şişelerde şampuan, banyo köpüğü getirip satıyorlar. Henüz köpüğü kullanacak küvetimiz yok ama kooperatife girmiş bizimkiler, yakında olacak. Annemin bana ördüğü orlon mayodan sonra ilk kez garip sentetik parlak bir kumaştan hardal renkli bir bikinim oluyor. Şimdi sorarsan yeni........

© Antalya Son Haber