​Bir ülkenin gerçek aynası, ışıltılı caddelerdeki lüks vitrinler ya da makroekonomik raporlardaki büyüme oranları değildir. O ayna; sabahın erken saatlerinde rızkını aramak için yola düşenlerin adımlarında, semt pazarının akşam saatlerinde tezgâhta kalanları hesaplayan ellerde ve evine eli boş dönmenin yarattığı o sessiz çığlıkta gizlidir.

​Bugün Türkiye’nin bu aynasına baktığımızda, karşımıza keskin çizgilerle bölünmüş iki ayrı dünya çıkıyor.​Bir tarafta milyonların, fonların ve milyarlık ihalelerin havada uçuştuğu o ihtişamlı masalar var. Oradakiler için para, üzerine düşünülecek bir geçim aracı olmaktan çoktan çıkmış; harcandıkça çoğalan, hesabının tutulmasına bile gerek duyulmayan soyut bir rakamdan ibaret. Hayat onlar için konforun ve lüksün içinde akıp gidiyor.

​Aynı ülkenin sınırları içinde, sadece birkaç sokak ötede ise bambaşka bir gerçeğin, açlık ve yoksulluk sınırlarıyla çizilen bir hayatta kalma mücadelesinin tam ortasındayız. Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu (TÜRK-İŞ) verilerine göre, dört kişilik bir ailenin sağlıklı ve dengeli beslenebilmesi için gereken açlık sınırının otuz binli rakamları geride bırakıp kırk bine dayandığı, kiralar, faturalar, ulaşım ve eğitim gibi zorunlu masraflarla........

© Antalya Son Haber