Çünkü eşleriyle aynı şeyi görmezler. Bir Türk kadını kaynanasına baktığında çoğu kere yaptığı hiçbir şeyi beğenmeyip her şeyde bir kusur bulan; gelininin çocuk yetiştirme tarzını, evin düzenini, pişirdiği yemeğin tuzunu bile eleştiren dırdırcı, memnuniyetsiz ve geçimsiz bir kadın görür. Oysa kocası aynı kadına baktığında çocukluğunda ateşlendiği gecelerde endişeyle başında bekleyen, kendi ihtiyacını kısıp oğluna iyi ayakkabı ve üst baş almaya çalışan, mezuniyet töreninde gururla ağlayan bir kadın görür.

Görümce olayında da durum aynıdır. Biz çoğunlukla sinir bozucu, kıskanç, erkek kardeşinin eşine bir kamyon kinayeli laf söylemezse rahat edemeyen bir kadın görürüz. Eşimiz ise hain görümcemize baktığında yıllar evvelindeki sevimli kardeşini, o eve geldiğinde yüzü ışıldayan, neşeyle koşarak sarılan küçük kızı görür. Aynı dünya, aynı hayat, aynı zamandır eşimizle beraber yaşadığımız ama aynı insanlara baktığımızda bambaşka kişilikler görürüz. Ardından eşimize kırılıp dökülürüz çünkü aile toplantılarında söylenip duran kaynana/görümce ikilisine karşı bize sahip çıkmıyordur, karısını bu geçimsiz kadınların karşısında savunmuyordur. 

Bir erkek için sağlıklı olan, annesi ve kız........

© Anayurt