İlk dile getirilişinden yıllar sonra nihayet doğum izni süresi 24 haftaya çıkarılıyor. Şu anki uygulamada bu süre 16 hafta sadece. 8 haftası doğum öncesi ve 8 haftası doğum sonrası kullanılıyor, doğum öncesi sürenin 5 haftası doktor raporuyla doğum sonrasına aktarılabiliyor. Yani sadece 13 haftalık, 3aylık bebeğinizi evde bırakıp işe başlamazsanız artık devlet size para vermiyor.   

Bu görünür çok az süre ne zaman uzatılmak istense önce Çalışma Bakanlığı karşı çıktı. Dendi ki “Özel sektörde kadın istihdamını artırmakta zaten zorlanıyoruz, doğum izni uzarsa kadın işe alımlarında iyice azalma olur, işveren uzun süre işten ayrı kalma ihtimali olan kadın çalışan almak istemez.”

Yani özel sektör işvereninin çarpık, ayrımcı ve adaletten uzak bakışı yüzünden bir kere daha kadınlar cezalandırılıyor. 

3 aylık bebeği evde bırakıp işe gitmeyi kolay sanıyorsanız yanılıyorsunuz beyler. O daha mini minnacık yavrunun annesine en çok ihtiyacı olduğu zamandır o aylar. Süt izni deseniz 1,5 saat. Büyükşehirde yol zaten yarım saat. Anne olduğumda ve yavrum 3 aylık olduğunda ona uzun uzun bakmıştım, hayır bu kadar ufacık bir yavru bakıcıya bırakılıp gidilemezdi. Ben 1,5 ay daha ücretsiz izin kullanmıştım ve yavrum 4,5 aylık olduğunda işe başlayarak bir tık daha şanslı hissetmiştim kendimi. 

Kadınlar neden 3 aylık yavrularını bırakıp işe başlıyorlar? Çünkü devlet artık maaşlarını ödemiyor, para lazım zira artık hangi ev tek maaşla geçinebiliyor ki? Ücretsiz izin denilen şey de birkaç ayla sınırlı, sonrasında işe başlamazsanız istifa etmek mecburiyetindesiniz. Yeni anne olmuş bir kadının bu kadar ayrımcı bir ortamda yeni bir iş bulması ne kadar mümkün olabilir?

Daha önce de yazmıştım, yeni anne olduğum sene Norveçli bir kadınla tanışmıştım. Hem proje müdürüydü hem de 4 çocuk büyütmüştü. Bana Norveç sistemini anlattığında ağzım açık kalmıştım. Çocuk doğduktan sonra kadınlar 6 ay ücretli izne ayrılıyorlar sonra kadınlar iş başı yaparken bu defa kocalar 6 ay ücretli izne ayrılıyor ve bu ikinci 6 ay boyunca kocalar yemek, çocuğun bakımı gibi her işi yapıyor. Gerçekten erkeklerin bu izin haklarında çocukla layığıyla uğraştıklarından emin değildim; yani çocuğu sabah anneanneye bırakıp gün boyu evde yan gelip yatmadıklarından ve akşam işten annesine gidip bebeğini alarak eve gelen kadına yattıkları yerden “Ne yiyeceğiz?” diye sormadıklarına hiç inanamıyordum. Ama Norveçli kadın öyle olmadığını söyledi. Hem kendi kocası hem de tanıdığı diğer erkekler 6 aylık doğum izinlerinde çocuklarına bakmışlar, ev işi yapmışlar, her gün evin yemeğini hazırlamışlar. 

Sonra Norveç’te her mahallede butik, tertemiz kreşler varmış. Çocuklar bir yaşına gelince kreşe veriliyor, zaten saat 16.00’da biten çalışma mesaisi sonrası aileler çocuklarını alıp evlerine gidiyorlarmış. Çoğu kadın öğlen kreşe gidip çocuğunu görebiliyormuş. 

Rüya gibi değil mi? Anne olduktan sonra karşılaştığı ve desteksiz kaldığı çocuk bakımı, ev yükü, anlayışsız koca sarmalında ezilen kadınlar bir de parasızlık yüzünden işe bebekleri 3 aylıkken başlamak zorunda kalınca kişilikleri değişiyor, sinirli ve insanlara güvensiz hale gelebiliyorlar. Hem de bebeklerinin neşeli, şen ve iyimser bir anneye en çok ihtiyaçları olduğu bir dönemde bunu yaşıyor zavallı kadınlar.

Doğum izninin 24 haftaya çıkarılması çok geç kalınmış bir doğru karardır. Doğum izni süresi uzatıldı diye kadın istihdam edeceği konuma erkek çalışan istihdam etme yönünde karar değiştiren işverenin çarpık bakışının yanlışlığıyla mücadele edilmesi de devletin bir sonraki görevi olmalıdır.

© Anayurt