Merhum Mehmet Akif Ersoy memleketin kara günlerinde yazdığı dizeler, Türk’ü, Kürt’ü, Boşnak’ı, Çerkez’i, Laz’ı, Acem’i ve Arap’ı tek bayrağın sancağı altında birlik ve beraberlikle düşman topuna, süngüsüne karşı birlikte şehit olmuşlar. Vatan kutsallığını topyekun savunmuşlardır.

Osmanlı İmparatorluğu’nun altı yüzyıla yakın bir süreç milletler topluluğunu kardeşlik, sevgi ve saygı çerçevesinde tek bayrak altında, uzun yıllar barış içinde yaşamalarına imkan vermiştir. Adaletin kılıcı, kanunlar çerçevesinde uygulanmış, devletin devamlılığı esas alınarak,” İnsanı yaşat ki devlet yaşasın” felsefesiyle insanı temel alarak, din, dil, ırk ayrımı yapmamıştır.” Yaratılanı severim yaradan dan ötürü” düsturuyla, insanı ön planda tutarak devlet ve millet olgusunu birlik ruhuyla tüm dünyaya ders olacak nitelikte devlet idaresi oluşturmuştur.

Türkler ile Kürtler, yaklaşık bin yıldır aynı coğrafyada yaşayan iki kadim halktır. Bu uzun birliktelik, sadece siyasi bir ortaklığı değil, aynı zamanda kültürlerini ve toplumsal bir paylaşımı da ifade eder. Tarih boyunca kimi zaman barış içinde, kimi zaman ise çatışmalarla şekillenen bu ilişki, Anadolu ve Mezopotamya coğrafyasının ortak kaderini oluşturmuştur.

Türklerin Anadolu’ya gelişiyle birlikte Kürtler ile ilişkileri yeni bir boyut........

© Analiz