Çocuklar uyumadan hemen önce, günün telaşı geride kalmışken, ışıklar kısılmışken, ebeveynler sadece tek bir soru soruyor:

“Bugün seni mutlu eden en son şey neydi?”

Ne uzun bir sohbet, ne de didaktik bir öğüt. Sadece sakin bir ses tonu, içten bir merak ve birkaç saniyelik gerçek bir temas.

Bir sorudan daha fazlası

Bu sorunun gücü, sadeliğinde saklı. Çocuğa gününü anlatmasını istemiyor, başarılarını sıralamasını beklemiyor, hatalarını sorgulamıyor. Aksine, zihni nazikçe tek bir noktaya yönlendiriyor: iyi olana.

Psikoloji alanında yapılan uzun soluklu gözlemler, bu ritüeli düzenli olarak sürdüren ailelerin çocuklarında dikkat çekici bir ortaklık olduğunu gösteriyor. Bu çocuklar, ergenlik dönemine geldiklerinde yaşıtlarına kıyasla çok daha düşük düzeyde kaygı yaşıyor. Bazı çalışmalarda bu oranın `–80 bandına kadar çıktığı ifade ediliyor.

Bu etki, sihirli bir sorudan değil; beynin çalışma biçiminden kaynaklanıyor.

Beyin uyumadan önce ne öğrenir?

Uyku, sadece bedenin değil, zihnin de kendini yeniden düzenlediği bir zaman dilimi. Gün içinde yaşananlar, duygular ve düşünceler uyku öncesi dönemde zihinsel bir filtreden geçiyor.

Eğer beyin, uykuya olumsuz düşüncelerle........

© Analiz