Hayat yolculuğumuzda birbirimizi anlamak, zaman zaman en büyük sınavlardan biri olur. Tam da böyle anlarda, bir çocuğun hayal gücüyle doğan “Belki de Oyunu” bize empatiyi yeniden hatırlatır. Çok sevdiğim bir arkadaşımın oğluyla yaşadığı bir anıyı anlatmasıyla başladı her şey. Trafikte önde giden arabanın neden yavaş gittiğini hızlı ve kızgın bir sesle söylediği anda arkadaşımın dokuz yaşındaki arka koltukta oturan oğlu, anne, orada belki de bir Japon balığı vardır akvaryumdan su koltuğa dökülmesin, taşmasın diye yavaş gidiyor olabilir annecim der.

Dokuz yaşındaki oğlunun bu tepkisi ile empati duygusu uyanan arkadaşım oğluna karşılaştıkları durumlarda “belki de” diyerek karşısındaki insanın yerine kendisini koymayı teklif eder.

Birinin davranışını anlamadığımızda, belki de en kötü senaryoyu değil, en iyi ihtimali düşünmek........

© Akdeniz Gerçek