Bir haziran sıcağıydı.Antalya'nın yakıcı sıcağından ve neminden uzaklaşıyor, Beydağları'nın serin yamaçlarına doğru tırmanıyordum. Kumluca'ya bağlı, denizden 1200 metre yükseklikteki köyüme ulaşmak için dağ yollarını aşmam gerekiyordu.Telefonum çaldı.Ekrana baktım. Arayan Ercan Evren'di.Ercan ağabeyim...Antalya'nın yalnızca mimarlık ve turizm hayatında değil, düşünce, kültür ve sanat dünyasında da izler bırakmış, kırk yılı aşan dostluğumuzun değerli insanı.Telefonu açmadım. Köye vardığımda rahatça konuşmak, sesini yol telaşından uzak, bütün dikkatimle dinlemek istiyordum. Köyüme ulaştığımda kendisini aradım.— Muharrem, Mitolojiden Felsefeye kitabımızı şimdi bitirdim. Gözlerim iyi görmüyor. Büyüteçle okudum. 97 yaşındayım. Belki yarınım olmaz. Seni hemen aradım.........

© Akdeniz Gerçek