Geçenlerde bir yerde oturmuş birini beklerken yan masadaki konuşmaya istemeden kulak misafiri oldum.Kadın telefonuna baktı.Sonra saate.Bir süre sonra tekrar telefona.Karşısındaki sandalye hâlâ boştu.Yaklaşık yarım saat sonra beklediği kişi nihayet geldi.Kadın, “Bir haber verseydin bari, yarım saattir bekliyorum,” deyince aldığı cevap şuydu:“Ne var canım, zaten oturuyordun.”Cümle çok tanıdıktı.Belki de bu yüzden aklımda kaldı.Çünkü gerçekten de oturuyordu.Ama o yarım saat boyunca başka bir yerde de olabilirdi.Bir işini bitirebilirdi.Evden daha geç çıkabilirdi.Başka biriyle görüşebilirdi.Ya da hiçbir şey yapmadan kendi zamanını kendisi harcayabilirdi.Fakat o zamanı bir başkasına ayırmıştı.İşte tam burada aklıma şu soru geldi:Geç kalmak gerçekten sadece saatle mi ilgilidir?Elbette hepimiz geç kalabiliriz.Trafik olur, toplantı uzar, evden çıkarken hiç hesapta olmayan bir şey çıkar.Bazen insan zamanı yanlış hesaplar, bazen hayat hesapları bozar.Bir kez geç kalmak hayatın aksiliğidir.Ama sürekli geç kalmak, bir noktadan sonra yalnızca zaman yönetimi meselesi olmaktan........

© Akdeniz Gerçek