Geçen gün internette eski sahne kayıtlarının arasında dolaşırken karşıma Figaro'nun Düğünü çıktı.

Yıllar önce Ankara’da bir sahnede izlemiş miydim…

Yoksa sadece atmosferi mi zihnimde kaldı emin değilim.

Ama bazı eserler vardır.

Konusunu tam hatırlamazsınız belki…

Fakat bıraktığı hissi yıllarca içinizde kalır.

Figaro’nun Düğünü de tam öyle bir şeydi.

İlk bakınca insan onu bir aşk karmaşası sanıyor.

Biraz yanlış anlaşılma, biraz entrika, biraz kıskançlık…

Ama izledikçe fark ediyorsunuz ki mesele aşk değil aslında.

Çünkü oyunun merkezindeki Kont…

Sadece canı istediği için insanların hayatına müdahale edebileceğini düşünüyor.

İstediği şey olsun, insanlar ses çıkarmasın, sistem onu korusun........

© Akdeniz Gerçek